🔛 ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အမရပူရၿမိဳ႕
ဓမၼာရံု၌ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ.....

⏩ လူ႔သံေယာဇဥ္စြန္႔မွ နိဗၺာန္ေရာက္ ⏪
⏩ အလုပ္ေပးတရားေတာ္ ⏪
⏩ { ၂၄ _ ၇ _ ၁၉၆၂ } ⏪ ⏩ အပိုင္း { ၁ } ⏪⏩

🔴 " သူမ်ားအေရးထက္ ၊ ကိုယ့္အေရး ႀကီးပါ " ။
⏩ အားလံုးတရားနာလာၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြ  " သူမ်ားအေရးထက္ ကိယ့္အေရး ႀကီးပါ " ဆိုတဲ့ဥစၥာ သတိေပးလိုက္တယ္ ။
⏩ ေဩာ္...ဘယ္ႏွယ့္ေၾကာင့္ သူမ်ားအေရးထက္ ကိုယ့္အေရးႀကီးရသတံုး လို႔ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ ...ကိုယ့္အေရးက
ဝမ္းထဲမွာေပၚတဲ့ စိတ္ေတြက ၊ ပထမေ႐ွးဦး အာရံုတစ္ခုကို သြားျမင္
လိုက္တယ္ဆို ...ျမင္စိတ္ကေလးေပၚတယ္ေနာ္ ...( မွန္ပါ ) ။
ျမင္စိတ္ကေလး ျမင္တယ္ဆိုရင္ ဒကာ ဒကာမေတြက ...ဒီသားကေလးကို ျမင္သည္နဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း " ခင္တယ္ " ဆိုတာေနာက္ကလိုက္လာတယ္ ...( မွန္ပါ ) ။
⏩ ခင္တယ္ဆိုလို႔ရိွရင္ သာမည ခင္တာလား ...ေဩာ္...မျမင္ရမေန
ႏုိင္ေအာင္ စြဲစြဲျမဲျမဲခင္တာလား လို႔ ေမးလိုက္ရင္ ၊ ဘယ့္ႏွယ္ေျဖမလဲ
( စြဲစြဲ ျမဲျမဲ ခင္တာပါ ) ။ ဒါျဖင့္ " တဏွာ " ခင္တာနည္းတယ္ ၊
" ဥပါဒါန္ " ကခင္တာ စြဲလမ္းတာ မ်ားတယ္...( မွန္ပါ ) ။
⏩ အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ က ဒါေတြဟာ တို႔ ဝဋ္တရားပဲလို႔
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၾက ...( မွန္ပါ ) ။
တဏွာ ၊ ဥပါဒါန္က " ကိေလသာဝဋ္ " ။ ကာယကံ ဝစီကံနဲ႔ ေျပာလား ၊ ဆိုလား ၊ ေပြ႔လား ၊ ခ်ီလား ၊ ပို႔လား ၊ ယူလား ဆိုတာေတြက " ကံ " ၏
အလုပ္ေတြ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ " ကမၼဝဋ္ " ၊ သေဘာပါပလား ...
( ပါ ပါၿပီဘုရား ) ။
⏩ ဒီကမၼဝဋ္ လာရင္ ျဖင့္ စုေတမေန ၊ ေသလြန္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့
" ဇာတိ " ဆိုတဲ့ " ဝိပါကဝဋ္ " မလာေပဘူးလား ...( လာပါတယ္ဘုရား ) ။ ဝိပါကဝဋ္ လာေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြမွာ ေဩာ္...ကိုယ့္အေရး
ထက္ သူမ်ားအေရးႀကီးလို႔ ဝဋ္သင့္ေပါ့ ဆိုရင္ လြဲပါ့မလား ...( မလြဲပါ )။
⏩ ဇာတိက အပါယ္ပဋိသေႏၶ ၊ ငရဲဇာတိ ဆိုရင္ ငရဲေကာင္ႀကီး သြား
ျဖစ္တယ္ ၊ တိရစၧာန္ ဇာတိဆိုရင္ ေခြးျဖင့္လည္း ေခြးဝမ္းထဲ သြားၿပီး
ပဋိသေႏၶ ေနလိုက္ ၊ ေၾကာင္ျဖင့္ ေၾကာင္ဝမ္းထဲသြားၿပီး ပဋိသေႏၶ ေနလိုက္ ဆိုေတာ့ ဇာတိဟာ ေကာင္းေသးရဲ႕လား ...( မေကာင္းပါ ) ။
ဒါျဖင့္ ဒါဟာ ဝဋ္သင့္တာ ဆိုရင္ လြဲသလား...( မလြဲပါဘူး ) ။
⏩ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ပါ ဒကာ ဒကာမေတြ ၊ ကိုယ့္အေရးထက္
သူမ်ားအေရးႀကီး မိတာနဲ႔ ဝဋ္သင့္တာ ...( မွန္ပါ ) ။
⏩ ဝဋ္သင့္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ေျပာလိုက္ပါတယ္ ဒကာ ဒကာမေတြ
ဥပမာ...အပါယ္က်တယ္ ၊ တိရစၧာန္ ဝမ္းထဲ ပဋိသေႏၶ ေနတယ္ ၊
သားေတြ သမီးေတြက တို႔အေမ အေဖဟာ ေဟ့ ...တို႔ကို အင္မတန္
ေၾကာင့္ၾကတယ္ ၊ တို႔ကို အင္မတန္ ခင္႐ွာတယ္ ၊ အဲဒီေတာ့ ....
တို႔ ဆြမ္းကေလး ဘာကေလး ေကြၽးၿပီး အမ်ွကေလး ဘာကေလး
ေဝၾကဦးစို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႔က ဝဋ္သင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ေႂကြးဆပ္တာေပါ့ဗ်ာ ....
⏩ ဝဋ္သင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ေႂကြးဆပ္ေတာ့ တိရစၧာန္ ေရာက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က
သာဓု မေခၚႏုိင္ဘူး ၊ ငရဲေရာက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေကာ ...( မေခၚႏုိင္ပါ ဘူး ) ။ ဒါျဖင့္ သူတို႔ေႂကြးဆပ္တာေကာ ခံစားရရဲ႕လား လို႔ ေမးရင္
ဘယ့္ႏွယ္ေျဖမလဲ ....( မခံစားရပါဘူး ) ။
⏩ ဒါ ျဖင့္ ဒကာ ဒကာမေတြ ...ကိုယ့္အေရးထက္ သူမ်ားအေရးႀကီးမိတာနဲ႔ အမ်ွေဝလို႔ မရတဲ့ ေနရာ ႒ာနေတာင္ ေရာက္
ေပါ့ ...မနာဘူးလား ...( နာပါတယ္ ) ။ အင္မတန္နာတယ္ဆိုတာ ....
ဒကာ ဒကာမေတြ ေပၚၾကပလား ...( ေပၚပါၿပီ ) ။

🔴 ဆရာသမားဆိုေတာ့ အကုန္ဆံုးမရမယ္ ။
⏩ မင္းတို႔က အလကားေနရင္း သားေၾကာင့္ျပံဳး ၊ သမီးေၾကာင့္ျပံဳး ၊
ပစၥည္းေၾကာင့္ျပံဳး ၊ အေၾကာင္းကေလး ညီၫြတ္လာရင္ ...ကံကေလး
ေထာက္မေသးလို႔ ေတာ္ပဲ ေတာ္ေသးရဲ႕ကြာ...လို႔လုပ္မေနနဲ႔ ။
ဝိပႆနာ မလုပ္ရေသးရင္ ဘာမွ အရင္းမပါေသးဘူးလို႔မွတ္ ....။
⏩ ေဩာ္ ...တို႔ ေက်ာင္းလည္း ေဆာက္ရ ၊ ဘုရားလည္း တည္ရ ၊
ေရႊခ်ရနဲ႔မို႔ ...ဟုတ္လွၿပီလို႔မ်ား လုပ္မေနၾကနဲ႔ ဦးေနာ္ ။ ဒါေလာက္
မဟုတ္ေသးဘူး ၊ ဝမ္းထဲမွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ကျပတ္ရဲ႕လား ...
( မျပတ္ပါဘူး ) ။ " မဂ္ " မပါရင္ ျပတ္ႏုိင္ပါ့မလား ..( မျပတ္ႏုိင္ပါဘူး ) ။
⏩ အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ အေရးႀကီးတာက ပဋိစၥသမုပၸါဒ္
ျပတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္ ၊ ႐ွင္းပလား ....( ႐ွင္းပါၿပီ ) ။
⏩ အဲဒီေတာ့ ဒါကို အေရးတႀကီးထားၿပီး ...ျပတ္ဆိုတာကလည္း
ဝိပႆနာ ႐ႈမွ ျပတ္ပါတယ္ ။ ဝိပႆနာ မ႐ႈရင္ ...( မျပတ္ပါဘူး ) ။
⏩ အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမေတြ ၊ ဘိကၡေဝ= ခ်စ္သားတို႔ ၊
စ်ာယထ = ဝိပႆနာ ႐ႈၾကပါတဲ့ ။ ယခုေျပာတဲ့ စကားက ၁၇၉၂ ႀကိ္မ္
ေနာ္ ။ မာပမာဒတၳ = သားေရး ၊ သမီးေရး ၊ စီးပြားေရးေၾကာင့္ ေမ့မေန
ၾကပါနဲ႔ .....( မွန္ပါ ) ။ ပစၧာ = ေသရာေညာင္ေစာင္း ေလ်ာင္းစက္တဲ့
အခါ ကာလ၌ ၊ ဝိပၸဋိသာရိေနာ = ေဩာ္ ...ငါေနျခင္းဆိုး ေနခဲ့လို႔ ေသျခင္းဆိုး ျဖင့္ၾကံဳေပါ့လို႔ ႏွလံုး မသာယာ ျခင္း ရိွၾကကုန္သည္ ၊
မာအဟုဝတၳ = မျဖစ္ၾကကုန္လင့္တဲ့ ....(.မွန္ပါဘုရား ) ။
ဧဝံ = ဤသို႔မွာျခင္းသည္ ၊ ေဝါတုမာကံ = သင္ခ်စ္သားတို႔အား ၊
အမွာကံ =.ငါဘုရားတို႔၏ ၊ အႏုသာသနီ = ဆံုးမ မွာၾကားျခင္းပါေပတည္း ဆိုတဲ့ ဥစၥာ ေဟာေတာ္မူတယ္ ...( မွန္ပါ ) ။
ေပၚၾကပလား ....( ေပၚပါၿပီ ) ။
⏩ ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘာအေရးႀကီးပါလိမ့္ ...( ကိုယ့္ ..အေရးႀကီးပါတယ္ ) ၊ အေရးႀကီးေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲ .....
( ဝိပႆနာ အလုပ္ ၊ လုပ္ရပါ့မယ္ ) ...........။

⏩ အပို္င္း { ၂ } တြင္ ဆက္လက္ နာၾကားၾကပါရန္ ⏩⏩

💟 ေစတနာ ေမတၱာမ်ားစြာျဖင့္ 💟

*** ဦး ၾကည္ စံ ***