Monday, October 8, 2018

လိုက္နာမွတ္သား ေရွးေရွးတုန္းက အဆိုအမိန္႕မ်ား

(၁) မေဟာင္တတ္ေသာ ေခြးသည္ ကုိက္တတ္၏။ 
စကားမေျပာဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ေနသူသည္ 
မိုက္တတ္၏။

(၂) အေကာင္းေျပာလ်င္ ခ်က္ခ်င္း ၀မ္းမသာပါႏွင့္၊ မေကာင္းေျပာလ်င္လည္း ခ်က္ခ်င္း 
၀မ္းမနည္းပါႏွင့္။

(၃) ကန္ဖူးေသာ ျမင္းသည္ ကန္ခ်က္ကုိ မေမ့။ 
လူသည္လည္း အက်င့္ပ်က္ကုိ မေမ့။

(၄) ထုိင္သည့္အခါ ေအာက္ကုိ ၾကည့္ပါ။ 
ထသည့္အခါ အေပၚကုိ ၾကည့္ပါ။

(၅) မပုပ္ေသာ အသီးကုိ ပုိးမထုိး။
မရွိေသာသူကုိ သူခုိးမခုိး။

(၆) လက္ေျခတုိ႔သည္ ၀မ္းဗုိက္၏
ေက်းကၽြန္ျဖစ္သည္။ မည္သူကမွ် 
အလကားေခၚမေကၽြးႏုိင္။

(၇) ခေမာက္သည္ လူ၏ ဦးေခါင္းႏွင့္ မကင္း၊
လူတုိင္းသည္ အခ်စ္ႏွင့္ မကင္း။

(၈) ႏႈတ္ခမ္းရြဲ႕သူသည္ ဆဲေရးတတ္၏၊ 
မာနႀကီးသူသည္ စကားက်ဲ၏။

(၉) ဦးခ်ဳိမေကာင္းေသာ ႏြားကုိ မေမြးပါႏွင့္၊ 
အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေလလြင့္ေနသူကုိ မေကၽြးပါႏွင့္။

(၁၀) အစားေၾကာင့္ ခ်စ္ခင္တတ္၏၊ 
စကားေၾကာင့္ မုန္းတတ္၏။

(၁၁) ျမန္ျမန္စားေသာ္ နင္တတ္၏၊
ျမန္ျမန္ေျပးေသာ္ ေခ်ာ္လဲတတ္၏။

(၁၂) ခ်စ္လွ်င္ လက္ေဆာင္အျဖစ္
အလကားေပးရာ၏၊ 
အေရာင္းအ၀ယ္ျပဳလ်င္ 
အမ်ားတကာကဲ့သုိ႔ ေစ်းယူရာ၏။

(၁၃) ႏႈတ္ခ်ဳိေသာ္ ပုခံုး သက္သာ၏၊ 
ႏႈတ္ခ်ဳိေသာ္ ဗုိက္ျပည့္၏။

(၁၄) ေရကန္ကုိ ဆဲဆုိလ်င္
ငါးသတၱ၀ါတုိ႔ စိတ္နာတတ္၏၊
ေခြးကို ဆဲဆုိေသာ္ အိမ္ရွင္သည္ စိတ္နာတတ္၏။

(၁၅) အရိပ္ခုိေသာ္ အကုိင္းကုိ မခ်ဳိးရာ၊
မုိးႀကိဳးမပစ္ေသာ္လည္း ေျမြကုိက္တတ္၏။

(၁၆) က်ီးကန္းအား သစ္ေစးပံုးကုိ မေစာင့္ေစရာ၊
သူခုိးကုိ ဥစၥာထုပ္အား မေစာင့္ေစရာ။

(၁၇) အတူတကြ ၀ုိင္း၀န္းစားမွ အရသာၿမိန္၏၊
အတူတကြ ၀ုိင္း၀န္းမမွ အေလးခ်ိန္ေပါ့၏။

(၁၈) နက္ေသာေရသည္ အသံတိတ္ဆိတ္၏၊ 
ပညာရွိသည္ တိတ္တိတ္ေနတတ္၏။

(၁၉) ေတာခ်ဳံကုိလည္း မပ်က္ေစရာ၊
ယုန္ကုိလည္း မလႊတ္ထြက္ေစရာ။

(၂၁) ၾကာပန္းကုိလည္း မႏြမ္းေစရာ၊
ေရကုိလည္း မေနာက္ေစရာ။

(၂၂) စားလုိ၍ ေမးျမန္းတတ္သည္။
ခုိးလုိ၍ ထိတ္လန္႔ေအာင္ လုပ္တတ္သည္။

(၂၃) ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္သူ၏ မ်က္ႏွာသည္ စပ္ၿဖဲၿဖဲ၊ 
ရည္းစားစကား ေျပာသူ၏ မ်က္ႏွာသည္ ေပ်ာ့ရဲရဲ။

(၂၄) အုပ္စုကဲြေသာႏြားသည္ အမဲသားျဖစ္၏။
အမ်ဳိးကဲြေသာသားသမီးသည္
တျခားသူျဖစ္သြား၏။

(၂၅) လူျဖစ္လာလ်င္ မအပါႏွင့္၊
မိမိေက်ာကုိ လွန္၍ သူတစ္ပါးအား မျပပါႏွင့္။

(၂၆) လက္က်ဳိးလ်င္ အက်ႌထဲတြင္သာ က်ဳိးပါေစ။

(၂၇) ေျပာၿပီးေသာ စကား၊ 
ဓားျဖင့္ခုတ္မိသြားေသာ အရာ၊ 
က်ဳိးသြားေသာ ေက်ာက္ခဲတုိ႔သည္ 
မူလအတိုင္း ျပန္မျဖစ္ေတာ့။

(၂၈) အေျပာႀကီးေသာသူသည္
က်ားအရွင္ကုိ ဖမ္းမိတတ္၏။

(၂၉) က်ီးကန္းကလည္း ဇီးကြက္ကုိ မစြပ္စဲြပါႏွင့္၊
ဇီးကြက္လည္း က်ီးကန္းကုိ မစြပ္စဲြပါႏွင့္။
ေအာ္သံခ်င္း သိပ္မထူးပါဘူး။

(၃၀) လူသည္ အသက္ရွဴတာျခင္း ျခားနား၏။ 
တခ်ဳိ႕က ငွက္ေပ်ာသီးကုိ ဆားႏွင့္ တုိ႔စားခ်င္ၾက၏။

(၃၁) မကတတ္လ်င္ အုိးစည္တီးသူကုိ မစြပ္စဲြပါႏွင့္၊ မလုပ္တတ္လ်င္ သူမ်ားကုိ မစြပ္စဲြပါႏွင့္။

(၃၂) သကာလုိခ်ဳိေသာ တရားကုိ လူႀကိဳက္ရွား၏။ ပဲပုပ္လုိ နံေသာ အစားအစာကုိ လူႀကိဳက္မ်ား၏။

(၃၃) သူတစ္ပါးကုိ ခုိင္းလ်င္ စိတ္တုိင္းမက် ႏိုင္၊ 
နာေခါင္းျဖင့္ စားလ်င္ ဗုိက္မ၀။ 
(အနံ႔ခံရရံုျဖင့္ ဗုိက္မ၀ဟု ဆုိလုိ၏)

(၃၄) သူတစ္ပါးကုိ လက္ညွဳိးထုိး၊ 
ကုိယ္ဘက္ တစ္ေခ်ာင္းတုိး။ (လက္မႏွင့္ လက္ညွဳိးသာ သူမ်ားဘက္ကုိ လွည့္၏၊ လက္ခလယ္၊ 
လက္သူၾကြယ္ႏွင့္ လက္သန္းသည္ 
ကုိယ့္ဘက္ကုိ လွည့္ေန၏)

(၃၅) ထက္လွစြာေသာ ဓားသည္ 
သူ၏ ဓားရုိးကုိ ျပန္ၿပီး မခုတ္ႏုိင္။

(၃၆) အသြင္ေျပာင္းေသာ သမန္းက်ားသည္
ႏြားကုိေဖ်ာက္၏။ 
အသြင္ေျပာင္းေသာ သူသည္
အမ်ဳိးေပ်ာက္၏။

(၃၇) မကုိက္တတ္ေသာ ေခြးသည္ ေဟာင္၏။
ေငြမေခ်းသင့္ဘဲ ေခ်းေပးလ်င္ ဒူးေညာင္း၏။

(၃၈) ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ 
သစ္တံုးႀကီိးကုိ ခ်ီႏုိင္သကဲ့သုိ႔
စာကေလးသည္လည္း ျမက္ပင္ကုိ ခ်ီႏုိင္ပါသည္။

(၃၉) မတ္တပ္ရပ္လ်င္ 
အေပၚထုတ္တန္းကုိ ၾကည့္ပါ၊ 
ထမင္းခ်က္လ်င္ 
ထမင္းက်န္ကုိ အရင္ၾကည့္ပါ။

(၄၀) ငါးရံ့သည္
ေရထဲတြင္ တစ္သက္လံုး ေနေသာ္လည္း 
မျဖဴ။ ဗ်ဳိင္းသည္ ကုန္းေပၚေနေသာ္လည္း မမဲ။

(၄၂) ေခြးက သန္းကုိ ကုိက္ေသာ္လည္း သန္းမေသ၊ သန္းက ေခြးကို ကုိက္ေသာလည္း ေခြးမေသ။

(၄၃) ကံမေကာင္းလ်င္ 
သစ္ပင္ကုိ အမီျပဳေသာ္လည္း 
သစ္ပင္သည္ လဲက်၏၊ 
တုိင္ကုိ အမီျပဳေသာ္လည္း တိုင္သည္ လဲက်ရာ၏။

(၄၄) ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္ ၀က္၀ံကုိေရွာင္စဥ္ 
က်ားႏွင့္ ၀င္တုိးတတ္၏။

(၄၅) ၀ါးခေမာက္လုပ္သူ ဖက္ခေမာက္ကုိေဆာင္း၊ အုိးစည္လုပ္သူ ၀ါးေခါင္းကုိ တီး။

(၄၆) ကုိရင္ကေလးသည္
ေၾကးစည္ႀကီးကုိ ရုိက္ခတ္၍
အၿမဲတမ္း ငုိေအာင္ျပဳ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ
ေၾကးစည္ႀကီးသည္ ကုိရင္ကေလးကုိ
ျပန္ရုိက္ခတ္ေသာအခါ ကုိရင္ကေလးသည္
ေၾကးစည္ထက္ အၾကာႀကီး ငုိေနတတ္၏။
Credit- Milkey way media

Friday, October 5, 2018

"ဘံုဗိမာန္ကို အသစ္ဖန္တီးျခင္း"

ဒို႔ စစ္ကိုင္းေတာင္-ေရ-ဆိုျပီး လုပ္ငန္းစတယ္။၁၃၃၈-ခုႏွစ္စတယ္။
အဲ့ဒီတုန္းက ေရဘယ္လိုေသာက္လဲ ျပန္ၾကည့္စမ္း ေမာင္ေအးခ်ဳိ။
ေတာင္ နံရံၾကီးေတြကို အကုန္အေခ်ာကိုင္ ေဘးက မိုးကာနဲ႔ကာ။
အဲ့ဒီေတာင္နံရံ ေရတလင္းေပၚမွာ က်တဲ့
မိုးေရကို စုျပီးေတာ့ ကန္ထဲထည့္ေလာင္ျပီးေတာ့
အဲ့ဒါေလး ေသာက္ရတယ္။အဲ့ဒီေခတ္ၾကီးဟာ
အကုန္လံုး ပ်က္သြားျပီ။

ေရတလင္းျပင္ၾကီးေတြ အခု ေတာင္ရိုးေပၚမွာ
 ေပ်ာက္ေတာင္ ကုန္ျပီးမို႔လား။
ဘယ္သူမွ အေရးမထားေတာ့ဘူးေလ မိုးရြာရင္
။ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္လုပ္လာတာ။
အဲ့ဒါေတြကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ မင္းတို႔ တေတြ
 စုေဆာင္းထားတဲ့ ကုသိုလ္ေတြက
နည္းတာ မဟုတ္ဘူး။သူေတာ္စင္ေပါင္း(၅၀၀၀)ေက်ာ္၊
ႏွလံုးစိတ္ဝမ္းေအးခ်မ္းေအာင္ ငါလုပ္ခြင့္ ျပဳစုခြင့္ရတယ္။
မေကာင္းဘူးလား။

ဒီလိုေနရာမ်ဳိးမွာ ဒီသီတဂူစီမံကိန္းထဲမွာ
ဝင္ေနလို႔သာ ဒီအခြင့္အေရးေတြကို လုပ္ခြင့္ရတာ။
ဒီျပင္ေနရာက လူေတြ ဒီအခြင့္အေရး
လုပ္ခြင့္မရဘူး။အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဘဝသံသရာအတြက္
စဥ္းစားရင္ တစ္ေန႔တစ္ရက္တည္း လုပ္ရတာလည္းမ ဟုတ္ဘူး။
တသက္လံုးလုပ္ေနရတာ နည္းနည္းေႏွာေႏွာ
 ကုသိုလ္ရိကၡာေတြ မဟုတ္ဘူး။
ဘဝသံသရာအတြက္ အထုပ္လိုက္  ထုပ္ထားျပီးျပီ။

ေဆးရံုက တပည့္ေတြလည္း ဒီတိုင္းပဲ။
ရဟန္းသာမေဏ သီလရွင္ေတြကို ျပဳစု
လုပ္ေၾကြးခြင့္ဆိုတဲ့ အခြင့္ေကာင္းေတြ
ဒီမွာမို႔လို႔ ရတာ။ေဆးခန္းမွာ သြားလုပ္ရင္ေတာ့
 ညစ္ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတာင္းတဲ့
အျဖစ္မ်ဳိး မေတာ္တဆေရာက္သြားၾကမယ္ အဲ့ဒါ သတိျပဳၾက။
ဒီမွာကေတာ့ ကုသိုလ္သက္သက္။

ကုန္က်သမွ် ဘုန္းၾကီးက အကုန္လံုး စုေဆာင္းထားေပးတယ္။
ေရအလွဴလည္း ဒီတိုင္းပဲ။ကမာၻဗုဒၶတကၠသိုလ္က
သံဃာ(၂၀၀)ေလာက္ ေန႔တိုင္းဆြမ္းကပ္ရတဲ့
ကုသိုလ္ နည္းလား။

အဲ့ဒီေတာ့ ကုသိုလ္ရိကၡာကို လံုလံုေလာက္ေလာက္
 ေန႔တိုင္းစုေဆာင္းခြင့္ရေနၾကတာ
အဲ့ဒါကို အားလံုး သိရိွနားလည္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခြင့္ဆိုတာက ရခဲတယ္ေလ။

ဒို႔ေရအလွဴေတာ္ စီမံကိန္းစခါစက
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးနဲ႔
ႏြားလွည္းၾကီး အတူတူစီးျပီးေတာ့ ကေလးျမိဳ႕
 တခြင့္က တစ္ရြာဝင္တစ္ရြာထြက္
တရားသြားေဟာေတာ့ လွည္းေပၚမွာေျပာၾကတာ။
"သီတဂူဆရာေတာ္ေရ ကာမရဲ႕ ေက်းကြ်န္ျဖစ္ရတာ
ဒီခႏၶာပင္ပန္းတာ မ်ားလွျပီ။
ဒီကေန႔ ဒီဘဝမွာ သာသနာ႔ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ပင္ပန္းခံလိုက္ၾကစို႔။"
ဆိုျပီး လွည္းၾကီးေတြနဲ႔ သြားျပီး ကေလးျမိဳ႕
တခြင့္မွာ ဒို႔တရားေဟာတာ။

အဲ့ဒီေတာ့ သားေတြ သမီးေတြ
အားလံုး ဘဝမွာ မလြဲသာမေရွာင္သာ
ႏွစ္ေယာက္အတူေနျပီးေတာ့ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့
ကာမတဏွာေတာ့ ရိွၾကတာေပါ့။
။ကာမရဲ႕
 ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ဘဝကို မျဖဳန္းပစ္ၾကနဲ႔။
သာသနာေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို
အသံုးခ် ဒီခႏၶာအဖိုးတန္တယ္။
အဲ့ဒါ ဘာလဲ ပညာ။

သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာ-ေလးခ်က္။
သီတဂူစီမံကိန္းမ်ား အားလံုးရဲ႕ ေျခေထာက္ၾကီး ေလးေခ်ာင္း။
သဒၶါေျခေထာက္ အားလံုးခိုင္ၾကပါေစ။ကိုယ့္က်င့္တရား
စည္းကမ္းပိုင္းကလည္း ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္း
 ေကာင္းေကာင္းေထာက္ပါ။
ကိုယ့္က်ဳိး ကိုယ့္စီးပြားစြန္႔လႊတ္ျပီးေတာ့
 သာသနာအက်ဳိးပဲ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုတဲ့
စြန္႔လႊတ္လိုတဲ့ စိတ္ထားလည္းပဲ ေမြးၾကပါ။
ပညာ- ဒီသီတဂူစီမံကိန္းထဲမွာ
 ဆရာေတာ္ျခရင္းမွာ ဆရာေတာ္နဲ႔ အတူတူ ဝိုင္းလုပ္ၾကလို႔သာ
ဒီကုသိုလ္ထုပ္ၾကီးေတြ ဒို႔ရတာ။
ဒီလို စီမံကိန္းၾကီးေတြမွ မလုပ္ျဖစ္ရင္ ကာမဂုဏ္
ရဲ႕ ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ဒို႔ခႏၶာဟာ က်ီးစာ ေလာက္စာ ျဖစ္မွာပဲ။
အဲ့ဒီ အသိဉာဏ္နာနာေမြးျပီး စီမံကိန္းၾကီး ေလးရပ္ကို
အားလံုး ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္းကို ခိုင္ခိုင္ေထာက္ျပီးေတာ့
ေဆာင္ရြက္ၾကပါဆိုတာကို ဒီကေန႔
သီတဂူတပည့္ေတြ သားသမီးေတြရဲ႕
 ဝါကြ်တ္ကန္ေတာ့ပြဲမွာ ဒို႔မ်ား စကားလက္ေဆာင္
ကမ္းပါတယ္။

ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
သက္ေတာ္ထင္ရွား ရိွစဥ္ကေျပာတယ္။
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး က်န္းမာေရးေဆးစစ္ဖို႔ ဒို႔ေဆးရံုကို
တစ္လတစ္ေခါက္ေလာက္ ေရာက္တယ္။
ဆရာၾကီး ဦးထြန္းသြင္ ရိွေသးတယ္။
ဆရာၾကီးဦးေမာင္ေမာင္အုန္းတို႔လည္း ပဲ ဝင္ခါစ။
အဲ့ဒီေတာ့ ဆရာၾကီး ဦးထြန္းသြင္က က်န္းမာေရး
စစ္ေဆး ultrasound ေတြဘာေတြရိုက္
ေဆးေတြဘာေတြေပး။

ငါက ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ လွည္းေလးတြန္းျပီး
 ေဆးရံုထဲ ပတ္ျပီး ၾကည့္ေတာ့ ေဆးရံုထဲ ကြက္လပ္
တစ္ေနရာကေန ပုညရွင္လက္ညိဳးထိုးျပတယ္။
သီတဂူဆရာေတာ္ ေဆးရံု ေျမေနရာေရြးတာ
တယ္အခ်ဳိးက်ပဲ။ေဆးရံုထဲ အကြက္ကလည္း တယ္ေကာင္းတာပဲ။
ပံုစံဒီဇိုင္းေတြ လွပတယ္။သပ္ရပ္တယ္
။ေဆးရံုဖြင့္ေတာ့လည္း ဦးေမာင္ကိုနဲ႔ ဦးေသာင္းတင္က
တံခါးဆြဲဖြင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႔ ငါက
လမ္းေလွ်ာက္ဝင္သြားျပီးေတာ့ ပရိတ္ရြတ္ျပီးေတာ့ဖြင့္တာ
ေဆးရံုဖြင့္ပြဲက ဒါပဲ။ အိုးစည္ဗံုေပါင္း မပါဘူး။ရိုးရိုးေလး
အဲ့ဒီဓာတ္ပံုေတြ အခုထိေတာင္ ရိွေသးတယ္။

ေျပာတယ္ဆရာေတာ္ၾကီးက "တာဝတိ ံ
သာေလာက္ ဆရာေတာ္ မမွန္းဘူးဆိုတာ ဒို႔ေတာ့ ေတြးမိတယ္တဲ့
 ဘယ္ေလာက္ထိ မွန္းသလဲ သီတဂူေရတဲ့ 
 "ဒီလိုေမးတယ္။မေျပာဘူး ရယ္ေနတယ္။
တုႆီတာ-ေကာင္းတယ္ကြတဲ့။ဆရာေတာ္
ဘာျဖစ္လို႔ ေကာင္းလဲ ဘုရားအေလာင္းေတြ ေနတာ။
တုႆီတာမွာ။ဘုရားေလာင္းေတြ ေနတာ
တုႆီတာ-မွာေနတယ္မွတ္ထား။ ေဂါတမဘုရားေလာင္း
တုႆီတာက ဆင္းတယ္မို႔လား။
အရိေမတၱယ်ဘုရားေလာင္းလည္း အခုဘယ္မွာ ရိွလည္း။
Very Stability ကမာၻေျမေပၚက
တိုင္းျပည္ေတြလို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မင္းတို႔တေတြ
 ၾကားဖူးတာေလာက္ေတာ့
ရိွမွာေပါ့။ေရာက္ေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူး။
 အေမရိကန္ဆိုလည္း ရုတ္ရုတ္ရက္ရက္နဲ႔ လူမ်ဳိးကို စံုလို႔။
အဂၤလန္ဆိုလည္း လူမည္းေတြနဲ႔ ဖရိုဖရဲ။

ဥေရာပ ဂ်ာမဏီမွာဆိုလည္း ဆီးရီယားက
 မြစၥလင္ေတြနဲ႔ ရုန္းရုန္းယက္ယက္ ၊
ဂ်ပန္ဆိုလည္း ဘာသာမဲ့ေတြနဲ႔ ဖရိုဖရဲ
Stability-ျဖစ္ျပီးေတာ့ လွလွပပနဲ႔
ေနခ်င္စရာေကာင္းတာ ဥေရာပမွာ ဆြစ္ဇာလန္ရိွတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရား ေျမျပင္မွာေတာ့
ဆြစ္ဇာလန္ေနခ်င္စရာေကာင္းတယ္ေျပာၾကတယ္ဘုရား
တပည့္ေတာ္တို႔လည္း အေပၚယံေလာက္ေတာ့
 ေရာက္ဖူးတယ္ဘုရား။
ေအး ဆြစ္ဇာလန္လို ေနမွာေပါ့ကြာတဲ့။
တုႆီတာ-နတ္ျပည္က သိပ္ျပီးေတာ့ တည္ျငိမ္ျပီးေတာ့
သပ္ရပ္လွပတယ္။အဲ့ဒီေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္
တုႆီတာ-ေလာက္ မွန္းသလားမသိဘူးတဲ့။
ဆိုေတာ့ ငါက ရြတ္ျပလိုက္တာ
"ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု"ပါဘုရားဆိုေတာ့
ျပံဳးေနတယ္။ေအးကြာ ငါေျပာတာ နည္းသြားျပီတဲ့။

ဒါေပမယ့္ ေဗာဓိဉာဏ္မရေသးလို႔
နိဗၺာန္မဝင္ေသးခင္ေတာ့ တုႆီတာ-မွာ ေနမွ ေကာင္းမယ္တဲ့။
ဆရာေတာ္ၾကီးက။ေဟ့ သားတို႔ သမီးတို႔
 ဘယ္သြားေနမလဲ တုႆီတာ- တူတူသြားေနၾကရေအာင္။
ေရ-ေရာ။ေဆး-ေရာ၊ တကၠသိုလ္ေရာ ဒို႔တပည့္ေတြ
အကုန္လံုး ဆရာေတာ္နဲ႔ အတူတူ တုႆီတာ-
သြားမယ္။ဘယ္လိုမွ သြားလို႔ရသလဲ မွတ္ထား
 သဒၶါရယ္ သီလရယ္ စာဂရယ္
ပညာရယ္-ေလးခ်က္ညီမွ သြားလို႔ ရတယ္
မညီတဲ့ေကာင္ က်န္ရစ္ခဲ့လိမ့္မယ္။ ညိွထား။

ေျပာေသးတယ္ဆရာေတာ္ၾကီးက
 အဲ့ဒီတုသိတာနတ္ျပည္က ၾကာျပီကြ ေဟာင္းေနျပီ။
သီတဂူအဖြဲ႕အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ တုႆီတာ-
နတ္ျပည္ကို အသစ္ျပန္ေဆာက္ရမယ္တဲ့
အမယ္ ဆရာေတာ္က ဒီလိုေတာင္ေျပာတာ။
ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အိုေပမယ့္
စကားေခတ္မွီေအာင္ေျပာတတ္တယ္။
ဒို႔ သီတဂူအဖြဲ႕အတြက္
တုႆီတာ-နတ္ျပည္ကို အသစ္ျပန္ေဆာက္မယ္
 ငါ ေမာင္စိုးဝင္း လႊတ္လိုက္မယ္
သြားေဆာက္ကြာ။ျပီးမွ ဒို႔ေျပာင္းၾကရေအာင္
(ျပံဳးေတာ္မူလွ်က္)

လူျပည့္ကေတာ့ ဘဂၤါလီနဲ႔ကို ဆူပြက္ညံေနတာပဲ။
တုႆီတာ- သြားေနတာပဲေကာင္းတယ္။
ဘဂၤါလီသံညံေနတယ္ကြာ ဒီမွာ သိပ္မေကာင္းဘူး။ငါေစာေစာက
ဗမာျပည္အေကာင္းဆံုးပဲ ေျပာထားတာ အခုမေကာင္းေတာ့ဘူး။
ဘဂၤါလီလား ရိုဟင္ဂ်ာလား ဟာဆူပြက္ညံေနတာပဲ
တစ္ကမာၻလံုး အေကာင္းမေျပာဘူး။

အဲ့ဒီေတာ့ နိဂံုးခ်ဳပ္ကေတာ့ ဒို႔စာေပသမိုင္းကို ဖတ္ၾကည့္ရင္
နတ္ျပည္ေတာ့ ေစာေစာက ငါးထပ္ပဲရိွတယ္။၆-ထပ္မဟုတ္ဘူး။
တာဝတိ ံသာဆိုတဲ့ နတ္ျပည္မရိွဘူး။ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထပ္မွာ တာဝတိ ံသာ
ဆိုတဲ့ နတ္ျပည္ မရိွဘူး အသူရာ-ဆိုတဲ့ နတ္ျပည္ပဲ ရိွတယ္။
အ-ဆိုတဲ့ စာလံုးကို အလြန္အကြ်ံလို႔ အဓိပၸာယ္ယူမယ္။
သူရာ-ဆိုတာက အရက္။
အသူရာ- အရက္အလြန္အကြ်ံေသာက္တဲ့ နတ္ကို အသူရာ။
ေခၚတယ္မွတ္ထား။မင္းတို႔ထဲမွာ အသူရာေတြ တစ္ေကာင္မွ မပါေစနဲ႔။

အဲ့ဒီအသူရာနတ္ျပည္ကို ဘယ္သူေရာက္သြားသလဲဆိုေတာ့
မာဃ-တို႔အဖြဲ႕ ေရာက္သြားတာ။
ဘယ္ကသြားတာလဲ မဆလ-ရြာ။အိမ္ေျခ
(၁၀၀၀)ရိွတဲ့ရြာမွာ မာဃ-က သူၾကီး။
ရြာက ဘယ္ေလာက္ စုတ္သလဲဆိုရင္ တစ္ရြာလံုး
 အိမ္သာ တစ္လံုးမွ မရိွဘူး။
သစ္ပင္က်ဳိ သစ္ပင္ၾကား ဒီလိုပဲ အေလးေတြသြားေနၾကတာ။
အဲ့ဒီေလာက္ Underdeveloped ျဖစ္ေနတဲ့ရြာကို
fully developed ျဖစ္ေအာင္
မာဃ-လုပ္တာ။

စစ္ကိုင္းေတာင္ရဲ႕ အေနအထားကို
ဒို႔မ်ား ၾကိဳးစားခဲ့တာ။၁၃၃၈-ခုႏွစ္က စၾကိဳးစားတာ
မီးေဟ့ဆိုရင္ ခရမ္းခ်ဥ္းသီးေလာက္ပဲ ရိွတယ္။
အခုေဆးရံုနဲ႔ တကၠသိုလ္ၾကားက
လမ္းဆိုတာ ေဆးရံုေနရာက
နံနက္ေတာသုႆန္ၾကီးပဲ။တကၠသိုလ္ေနရာက ဆူးရိပ္ေတာၾကီးပဲ။
အခုေမာ္ေတာ္ကားသြားေနတာက လွည္းလမ္းေလးပဲ ။
ပုညရွင္တက္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္း ဘယ္ရိွမလဲ။

အဲ့ဒါေတြကို ဘယ္သူလုပ္သလဲ ။
လူဆိုတာဟာေနာ္ Initiated ရိွရမယ္။ Created Powerရိွရမယ္။
သဒၶါ ဝီရိယ သတိ သမာဓိ ပညာ။
ဗိုလ္ ငါးပါး။Energy ငါးပါး။ အားေကာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ
ေကာင္းကင္ဘံုၾကီးကိုေတာင္မွ ဖန္ဆင္းလို႔ရတယ္။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ တစ္ရြာလံုး အိမ္သာေတာင္
 မရိွတဲ့ရြာ။စည္းရိုးမရိွတဲ့ရြာ။အကုန္ အိမ္သာေတြေဆာက္၊
လမ္းေတြျပင္ ေရတြင္းေတြတူး
လမ္းေတြေဖာက္ အစည္းအေဝးခန္းမေဆာင္ေဆာက္
 သုဓမၼာဓမၼာ-ဆိုတာ
ဒါမ်ဳိးၾကီး။ဘယ္သူလုပ္တာလဲ မာဃ။
သူ႔ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ တိုးတက္ဖို႔ရာလုပ္ဖို႔
 အိမ္ေျခ(၁၀၀၀)ရိွတဲ့ရြာမွာ
လူ ၃၀-ပဲရတယ္။ဒီလိုပဲ တိုင္းျပည္နဲ႔
သာသနာေတာ္အတြက္ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ့
လူဘုန္းၾကီး နည္းနည္းပဲ
ရိွတယ္။မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ျဖစ္သလိုနဲ
႔ ၾကံဳသလိုေလးပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေလးပဲ
ဒီလိုေလးသြားခ်င္ၾကတယ္။မရဘူး။

အဲ့ဒီေတာ့ တိုေအာင္ခ်ဳံး မာဃ-တို႔အဖြဲ႕
ဘဝေျပာင္းေတာ့ အသူရာ-နတ္ျပည္ေရာက္သြားတာ။
တာဝတိ ံသာ-မရိွေသးဘူး။အသူရာေတြက
ဟာ ဧည့္သည္ေတြလာျပီ ဘယ္ကလဲမသိဘူး ဧည္ခံၾကရေအာင္
ဆိုေတာ့ အရက္နဲ႔ ဧည့္ခံတာ။မရက္မေသာက္ဘဲ
အကုန္သြန္ပစ္ျပီးေတာ့ သူ႔လူေတြကို တစ္လံုးထဲ
သတိေပးတယ္။၃၃-ေယာက္။
အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ-
You must control yourself under the power of mindfulness.
မင္းတို႔ ဘဝကို သတိနဲ႔ထိန္းျပီးေတာ့ ေနၾက။
၃၃-ေယာက္ အရက္မေသာက္ဘူး။ဧည့္ခံပြဲ
က်င္းပတဲ့ အသူရာေတြက အရက္ေတြမူးျပီး
အမူးလြန္ျပီး အတံုးအရုန္းလဲကုန္တာ။
အဲ့ဒီအမူးလြန္လဲေနတဲ့ အသူရာေတြကို
၃၃-ေယာက္က ေျခေထာက္ကိုင္ ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ျပီး
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ ထပ္ကေနပစ္ခ်တာ။
ပင္လယ္ကမ္းေျခက လက္ပန္ေတာ
 သခြပ္ေတာ အကုန္ေရာက္ကုန္တယ္။
သတိထားၾက မေသာက္ၾကနဲ႔ လက္ပန္ေတာ
အကုန္ေရာက္ကုန္မယ္။

ေဆးရံုမွာေနျပီးေတာ့ အရက္မေသာက္နဲ႔
 ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွာေနျပီး အရက္မေသာက္နဲ႔
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ျပီး အကုန္ပစ္မယ္။သတိထား။
ငါက မပစ္ေတာင္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အဲ့ဒီေကာင္က
အလိုလို လူ႔ေလာကအျပင္ကို
ေရာက္ျပီးသားျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
တျဖည္းျဖည္းLoneliness ျဖစ္သြားမယ္။

အဲ့ဒီေတာ့ အသူရာနတ္ျပည္ၾကီးကို အကုန္ဖ်က္သိမ္းတဲ့ျပီးေတာ့မွ
နတ္ျပည္အသစ္ေဆာက္တာက မာဃ-ကြ ေဟ့ေကာင္ေတြ။
အသူရာနတ္ေတြက ေတာင္ေျခကိုေရာက္သြားတယ္။ေတာင္ထိပ္မွာ
တာဝတိ ံသာ နတ္ျပည္သစ္ေဆာက္တယ္။
တာဝတိ ံသာ-ဆိုတာ ၃၃-လို႔ အဓိပၸာယ္ရိွတယ္။
အသူရာတို႔ရဲ႕ နတ္ျပည္ကို တာဝတိ ံသာ ေျပာင္းတာ ဒါပါပဲကြာ။

If you have created power,
you can create even your heaven.
မင္းတို႔မွာ created power- တာရိွမယ္ဆိုရင္
မင္းတို႔ ေကာင္းကင္ဘံုကိုလွ်င္ပင္ မင္းတို႔ ဖန္ဆင္းနိဳင္တယ္။
အသူရာကို မာဃာက တာဝတိ ံသာ- လုပ္တယ္။
ဒို႔က နံနက္ေတာသခ်ိဳင္းၾကီးကို
ဘာေျပာင္းလဲ အာယုဒါနေဆးရံု။ဆူးေတာၾကီးကို ဗုဒၶတကၠသိုလ္။
နံနက္ေတာသခ်ဳိင္းထဲ ျဖတ္သြားတဲ့ လွည္းလမ္းေလးကို ဘာလုပ္လဲ
ကတၱရာလမ္းလုပ္ျပီး ပုညရွင္တက္ၾကတယ္။

ကဲ နတ္ျပည္အသစ္ေဆာက္ဆိုတာကို -
 ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေျပာတာကို
သတိရလို႔ နတ္ျပည္ကို အသစ္ေဆာက္တဲ့သူ
 တကယ္ရိွတဲ့အေၾကာင္း ငါေျပာျပတာ။
အဲ့ဒီထဲမွာ အကုန္ပါဝင္ ပူေပါင္းျပီးေတာ့ ဘယ္နတ္ျပည္သြားၾကမလဲ
တုႆီတာ-အကုန္သြားၾကရေအာင္ အားလံုး (၄)ခ်က္ ညိွရမယ္။
အားလံုးဆို

ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု။
အရွင္ဘုရား သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာေလးရပ္ညီစြာ။
ေပါင္းစု၍ သီတဂူ သာသနျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား၌
ေဆာင္ရြက္ၾကကုန္ေသာ သီတဂူ၏ တပည့္ သားသမီး အေပါင္းတို႔သည္
ဆရာေတာ္၏ ေျခေတာ္ရင္း၌ ေတာင္ရိုးေပ်ာ္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို
 သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာ ေလးခ်က္ညီစြာ ထားရိွၾက၍ ေကာင္းမြန္ရိုေသစြာ
ျပဳစု လုပ္ေကြ်းၾကပါကုန္၏ ဤေကာင္းမႈသည္ ေဗာဓိဉာဏ္၏
အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစသတည္း ။ဤ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္အဖို႔ကို
(၃၁)ဘံု က်င္လည္ကုန္ေသာ နတ္လူ ျဗဟၼာ သတၱဝါအေပါင္းတို႔အား
ရၾကပါေစ အမွ်ေဝ၏ စစ္ကိုင္းေတာင္ သာသနာေတာ္ကို
ေစာင့္ေရွာက္ၾကကုန္ေသာ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္
ရုကၡစိုးနတ္မင္းၾကီးမွ
အစျပဳ၍ နတ္အေပါင္းတို႔အား ၾကားၾကပါေစ အမွ်ေဝ၏
ၾကားၾကားသမွ် ကုသိုလ္ေဝစု အရယူ၍
ဝမ္းသာၾကသည္ ခ်မ္းသာၾကသည္
ျဖစ္ပါေစေသာ္ဝ္။

ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု
ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု
ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု

_/\_ သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာ ရွိၾကပါေစ_/\_

2. 10. 2017 သီတဂူတပည့္မိသားစုုအားလုုံးက
ေက်းဇူးရွင္သီတဂူဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးကုုိ နံနက္ခင္း
 ကန္႔ေတာ့ျခင္း အခမ္းအနား ၾသဝါဒမွ

ဤဓမၼဒါနကို အသံဖိုင္မွေရးသားေရေသာကုသိုလ္ေၾကာင့္
ဣမိနာ ပုည ကေမၼန ပေရသံ ဟိတမိေစၦယ်ံ၊ ဟိတံ ေမ ဣစၧတံ ပေရာ။
ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု။
"ဘံုဗိမာန္ကို အသစ္ဖန္တီးျခင္း"

ဒို႔ စစ္ကိုင္းေတာင္-ေရ-ဆိုျပီး လုပ္ငန္းစတယ္။၁၃၃၈-ခုႏွစ္စတယ္။
အဲ့ဒီတုန္းက ေရဘယ္လိုေသာက္လဲ ျပန္ၾကည့္စမ္း ေမာင္ေအးခ်ဳိ။
ေတာင္ နံရံၾကီးေတြကို အကုန္အေခ်ာကိုင္ ေဘးက မိုးကာနဲ႔ကာ။
အဲ့ဒီေတာင္နံရံ ေရတလင္းေပၚမွာ က်တဲ့ 
မိုးေရကို စုျပီးေတာ့ ကန္ထဲထည့္ေလာင္ျပီးေတာ့
အဲ့ဒါေလး ေသာက္ရတယ္။အဲ့ဒီေခတ္ၾကီးဟာ 
အကုန္လံုး ပ်က္သြားျပီ။

ေရတလင္းျပင္ၾကီးေတြ အခု ေတာင္ရိုးေပၚမွာ
 ေပ်ာက္ေတာင္ ကုန္ျပီးမို႔လား။
ဘယ္သူမွ အေရးမထားေတာ့ဘူးေလ မိုးရြာရင္
။ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္လုပ္လာတာ။
အဲ့ဒါေတြကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ မင္းတို႔ တေတြ
 စုေဆာင္းထားတဲ့ ကုသိုလ္ေတြက
နည္းတာ မဟုတ္ဘူး။သူေတာ္စင္ေပါင္း(၅၀၀၀)ေက်ာ္၊
ႏွလံုးစိတ္ဝမ္းေအးခ်မ္းေအာင္ ငါလုပ္ခြင့္ ျပဳစုခြင့္ရတယ္။
မေကာင္းဘူးလား။

ဒီလိုေနရာမ်ဳိးမွာ ဒီသီတဂူစီမံကိန္းထဲမွာ 
ဝင္ေနလို႔သာ ဒီအခြင့္အေရးေတြကို လုပ္ခြင့္ရတာ။
ဒီျပင္ေနရာက လူေတြ ဒီအခြင့္အေရး 
လုပ္ခြင့္မရဘူး။အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဘဝသံသရာအတြက္
စဥ္းစားရင္ တစ္ေန႔တစ္ရက္တည္း လုပ္ရတာလည္းမ ဟုတ္ဘူး။
တသက္လံုးလုပ္ေနရတာ နည္းနည္းေႏွာေႏွာ
 ကုသိုလ္ရိကၡာေတြ မဟုတ္ဘူး။
ဘဝသံသရာအတြက္ အထုပ္လိုက္  ထုပ္ထားျပီးျပီ။

ေဆးရံုက တပည့္ေတြလည္း ဒီတိုင္းပဲ။
ရဟန္းသာမေဏ သီလရွင္ေတြကို ျပဳစု 
လုပ္ေၾကြးခြင့္ဆိုတဲ့ အခြင့္ေကာင္းေတြ
ဒီမွာမို႔လို႔ ရတာ။ေဆးခန္းမွာ သြားလုပ္ရင္ေတာ့
 ညစ္ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတာင္းတဲ့
အျဖစ္မ်ဳိး မေတာ္တဆေရာက္သြားၾကမယ္ အဲ့ဒါ သတိျပဳၾက။
ဒီမွာကေတာ့ ကုသိုလ္သက္သက္။

ကုန္က်သမွ် ဘုန္းၾကီးက အကုန္လံုး စုေဆာင္းထားေပးတယ္။
ေရအလွဴလည္း ဒီတိုင္းပဲ။ကမာၻဗုဒၶတကၠသိုလ္က 
သံဃာ(၂၀၀)ေလာက္ ေန႔တိုင္းဆြမ္းကပ္ရတဲ့
ကုသိုလ္ နည္းလား။

အဲ့ဒီေတာ့ ကုသိုလ္ရိကၡာကို လံုလံုေလာက္ေလာက္
 ေန႔တိုင္းစုေဆာင္းခြင့္ရေနၾကတာ
အဲ့ဒါကို အားလံုး သိရိွနားလည္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခြင့္ဆိုတာက ရခဲတယ္ေလ။

ဒို႔ေရအလွဴေတာ္ စီမံကိန္းစခါစက 
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးနဲ႔ 
ႏြားလွည္းၾကီး အတူတူစီးျပီးေတာ့ ကေလးျမိဳ႕
 တခြင့္က တစ္ရြာဝင္တစ္ရြာထြက္ 
တရားသြားေဟာေတာ့ လွည္းေပၚမွာေျပာၾကတာ။
"သီတဂူဆရာေတာ္ေရ ကာမရဲ႕ ေက်းကြ်န္ျဖစ္ရတာ 
ဒီခႏၶာပင္ပန္းတာ မ်ားလွျပီ။
ဒီကေန႔ ဒီဘဝမွာ သာသနာ႔ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ပင္ပန္းခံလိုက္ၾကစို႔။"
ဆိုျပီး လွည္းၾကီးေတြနဲ႔ သြားျပီး ကေလးျမိဳ႕
တခြင့္မွာ ဒို႔တရားေဟာတာ။

အဲ့ဒီေတာ့ သားေတြ သမီးေတြ 
အားလံုး ဘဝမွာ မလြဲသာမေရွာင္သာ
ႏွစ္ေယာက္အတူေနျပီးေတာ့ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ 
ကာမတဏွာေတာ့ ရိွၾကတာေပါ့။
။ကာမရဲ႕
 ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ဘဝကို မျဖဳန္းပစ္ၾကနဲ႔။
သာသနာေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို 
အသံုးခ် ဒီခႏၶာအဖိုးတန္တယ္။
အဲ့ဒါ ဘာလဲ ပညာ။

သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာ-ေလးခ်က္။
သီတဂူစီမံကိန္းမ်ား အားလံုးရဲ႕ ေျခေထာက္ၾကီး ေလးေခ်ာင္း။
သဒၶါေျခေထာက္ အားလံုးခိုင္ၾကပါေစ။ကိုယ့္က်င့္တရား
စည္းကမ္းပိုင္းကလည္း ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္း
 ေကာင္းေကာင္းေထာက္ပါ။
ကိုယ့္က်ဳိး ကိုယ့္စီးပြားစြန္႔လႊတ္ျပီးေတာ့
 သာသနာအက်ဳိးပဲ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုတဲ့ 
စြန္႔လႊတ္လိုတဲ့ စိတ္ထားလည္းပဲ ေမြးၾကပါ။
ပညာ- ဒီသီတဂူစီမံကိန္းထဲမွာ
 ဆရာေတာ္ျခရင္းမွာ ဆရာေတာ္နဲ႔ အတူတူ ဝိုင္းလုပ္ၾကလို႔သာ
ဒီကုသိုလ္ထုပ္ၾကီးေတြ ဒို႔ရတာ။
ဒီလို စီမံကိန္းၾကီးေတြမွ မလုပ္ျဖစ္ရင္ ကာမဂုဏ္
ရဲ႕ ေက်းကြ်န္အျဖစ္နဲ႔ ဒို႔ခႏၶာဟာ က်ီးစာ ေလာက္စာ ျဖစ္မွာပဲ။
အဲ့ဒီ အသိဉာဏ္နာနာေမြးျပီး စီမံကိန္းၾကီး ေလးရပ္ကို 
အားလံုး ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္းကို ခိုင္ခိုင္ေထာက္ျပီးေတာ့ 
ေဆာင္ရြက္ၾကပါဆိုတာကို ဒီကေန႔ 
သီတဂူတပည့္ေတြ သားသမီးေတြရဲ႕
 ဝါကြ်တ္ကန္ေတာ့ပြဲမွာ ဒို႔မ်ား စကားလက္ေဆာင္
ကမ္းပါတယ္။

ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး 
သက္ေတာ္ထင္ရွား ရိွစဥ္ကေျပာတယ္။
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး က်န္းမာေရးေဆးစစ္ဖို႔ ဒို႔ေဆးရံုကို 
တစ္လတစ္ေခါက္ေလာက္ ေရာက္တယ္။
ဆရာၾကီး ဦးထြန္းသြင္ ရိွေသးတယ္။
ဆရာၾကီးဦးေမာင္ေမာင္အုန္းတို႔လည္း ပဲ ဝင္ခါစ။
အဲ့ဒီေတာ့ ဆရာၾကီး ဦးထြန္းသြင္က က်န္းမာေရး 
စစ္ေဆး ultrasound ေတြဘာေတြရိုက္
ေဆးေတြဘာေတြေပး။

ငါက ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ လွည္းေလးတြန္းျပီး
 ေဆးရံုထဲ ပတ္ျပီး ၾကည့္ေတာ့ ေဆးရံုထဲ ကြက္လပ္
တစ္ေနရာကေန ပုညရွင္လက္ညိဳးထိုးျပတယ္။
သီတဂူဆရာေတာ္ ေဆးရံု ေျမေနရာေရြးတာ
တယ္အခ်ဳိးက်ပဲ။ေဆးရံုထဲ အကြက္ကလည္း တယ္ေကာင္းတာပဲ။
ပံုစံဒီဇိုင္းေတြ လွပတယ္။သပ္ရပ္တယ္
။ေဆးရံုဖြင့္ေတာ့လည္း ဦးေမာင္ကိုနဲ႔ ဦးေသာင္းတင္က
တံခါးဆြဲဖြင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႔ ငါက 
လမ္းေလွ်ာက္ဝင္သြားျပီးေတာ့ ပရိတ္ရြတ္ျပီးေတာ့ဖြင့္တာ
ေဆးရံုဖြင့္ပြဲက ဒါပဲ။ အိုးစည္ဗံုေပါင္း မပါဘူး။ရိုးရိုးေလး 
အဲ့ဒီဓာတ္ပံုေတြ အခုထိေတာင္ ရိွေသးတယ္။

ေျပာတယ္ဆရာေတာ္ၾကီးက "တာဝတိ ံ
သာေလာက္ ဆရာေတာ္ မမွန္းဘူးဆိုတာ ဒို႔ေတာ့ ေတြးမိတယ္တဲ့
 ဘယ္ေလာက္ထိ မွန္းသလဲ သီတဂူေရတဲ့  
 "ဒီလိုေမးတယ္။မေျပာဘူး ရယ္ေနတယ္။
တုႆီတာ-ေကာင္းတယ္ကြတဲ့။ဆရာေတာ္ 
ဘာျဖစ္လို႔ ေကာင္းလဲ ဘုရားအေလာင္းေတြ ေနတာ။
တုႆီတာမွာ။ဘုရားေလာင္းေတြ ေနတာ 
တုႆီတာ-မွာေနတယ္မွတ္ထား။ ေဂါတမဘုရားေလာင္း
တုႆီတာက ဆင္းတယ္မို႔လား။
အရိေမတၱယ်ဘုရားေလာင္းလည္း အခုဘယ္မွာ ရိွလည္း။
Very Stability ကမာၻေျမေပၚက 
တိုင္းျပည္ေတြလို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မင္းတို႔တေတြ
 ၾကားဖူးတာေလာက္ေတာ့
ရိွမွာေပါ့။ေရာက္ေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူး။
 အေမရိကန္ဆိုလည္း ရုတ္ရုတ္ရက္ရက္နဲ႔ လူမ်ဳိးကို စံုလို႔။
အဂၤလန္ဆိုလည္း လူမည္းေတြနဲ႔ ဖရိုဖရဲ။

ဥေရာပ ဂ်ာမဏီမွာဆိုလည္း ဆီးရီယားက
 မြစၥလင္ေတြနဲ႔ ရုန္းရုန္းယက္ယက္ ၊
ဂ်ပန္ဆိုလည္း ဘာသာမဲ့ေတြနဲ႔ ဖရိုဖရဲ 
Stability-ျဖစ္ျပီးေတာ့ လွလွပပနဲ႔
ေနခ်င္စရာေကာင္းတာ ဥေရာပမွာ ဆြစ္ဇာလန္ရိွတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရား ေျမျပင္မွာေတာ့ 
ဆြစ္ဇာလန္ေနခ်င္စရာေကာင္းတယ္ေျပာၾကတယ္ဘုရား 
တပည့္ေတာ္တို႔လည္း အေပၚယံေလာက္ေတာ့
 ေရာက္ဖူးတယ္ဘုရား။
ေအး ဆြစ္ဇာလန္လို ေနမွာေပါ့ကြာတဲ့။ 
တုႆီတာ-နတ္ျပည္က သိပ္ျပီးေတာ့ တည္ျငိမ္ျပီးေတာ့ 
သပ္ရပ္လွပတယ္။အဲ့ဒီေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ 
တုႆီတာ-ေလာက္ မွန္းသလားမသိဘူးတဲ့။
ဆိုေတာ့ ငါက ရြတ္ျပလိုက္တာ 
"ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု"ပါဘုရားဆိုေတာ့
ျပံဳးေနတယ္။ေအးကြာ ငါေျပာတာ နည္းသြားျပီတဲ့။

ဒါေပမယ့္ ေဗာဓိဉာဏ္မရေသးလို႔ 
နိဗၺာန္မဝင္ေသးခင္ေတာ့ တုႆီတာ-မွာ ေနမွ ေကာင္းမယ္တဲ့။
ဆရာေတာ္ၾကီးက။ေဟ့ သားတို႔ သမီးတို႔
 ဘယ္သြားေနမလဲ တုႆီတာ- တူတူသြားေနၾကရေအာင္။
ေရ-ေရာ။ေဆး-ေရာ၊ တကၠသိုလ္ေရာ ဒို႔တပည့္ေတြ 
အကုန္လံုး ဆရာေတာ္နဲ႔ အတူတူ တုႆီတာ-
သြားမယ္။ဘယ္လိုမွ သြားလို႔ရသလဲ မွတ္ထား
 သဒၶါရယ္ သီလရယ္ စာဂရယ္ 
ပညာရယ္-ေလးခ်က္ညီမွ သြားလို႔ ရတယ္
မညီတဲ့ေကာင္ က်န္ရစ္ခဲ့လိမ့္မယ္။ ညိွထား။

ေျပာေသးတယ္ဆရာေတာ္ၾကီးက
 အဲ့ဒီတုသိတာနတ္ျပည္က ၾကာျပီကြ ေဟာင္းေနျပီ။
သီတဂူအဖြဲ႕အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ တုႆီတာ-
နတ္ျပည္ကို အသစ္ျပန္ေဆာက္ရမယ္တဲ့
အမယ္ ဆရာေတာ္က ဒီလိုေတာင္ေျပာတာ။
ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အိုေပမယ့္
စကားေခတ္မွီေအာင္ေျပာတတ္တယ္။
ဒို႔ သီတဂူအဖြဲ႕အတြက္ 
တုႆီတာ-နတ္ျပည္ကို အသစ္ျပန္ေဆာက္မယ္
 ငါ ေမာင္စိုးဝင္း လႊတ္လိုက္မယ္ 
သြားေဆာက္ကြာ။ျပီးမွ ဒို႔ေျပာင္းၾကရေအာင္
(ျပံဳးေတာ္မူလွ်က္)

လူျပည့္ကေတာ့ ဘဂၤါလီနဲ႔ကို ဆူပြက္ညံေနတာပဲ။
တုႆီတာ- သြားေနတာပဲေကာင္းတယ္။
ဘဂၤါလီသံညံေနတယ္ကြာ ဒီမွာ သိပ္မေကာင္းဘူး။ငါေစာေစာက
ဗမာျပည္အေကာင္းဆံုးပဲ ေျပာထားတာ အခုမေကာင္းေတာ့ဘူး။
ဘဂၤါလီလား ရိုဟင္ဂ်ာလား ဟာဆူပြက္ညံေနတာပဲ 
တစ္ကမာၻလံုး အေကာင္းမေျပာဘူး။

အဲ့ဒီေတာ့ နိဂံုးခ်ဳပ္ကေတာ့ ဒို႔စာေပသမိုင္းကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ 
နတ္ျပည္ေတာ့ ေစာေစာက ငါးထပ္ပဲရိွတယ္။၆-ထပ္မဟုတ္ဘူး။
တာဝတိ ံသာဆိုတဲ့ နတ္ျပည္မရိွဘူး။ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထပ္မွာ တာဝတိ ံသာ
ဆိုတဲ့ နတ္ျပည္ မရိွဘူး အသူရာ-ဆိုတဲ့ နတ္ျပည္ပဲ ရိွတယ္။
အ-ဆိုတဲ့ စာလံုးကို အလြန္အကြ်ံလို႔ အဓိပၸာယ္ယူမယ္။
သူရာ-ဆိုတာက အရက္။
အသူရာ- အရက္အလြန္အကြ်ံေသာက္တဲ့ နတ္ကို အသူရာ။
ေခၚတယ္မွတ္ထား။မင္းတို႔ထဲမွာ အသူရာေတြ တစ္ေကာင္မွ မပါေစနဲ႔။

အဲ့ဒီအသူရာနတ္ျပည္ကို ဘယ္သူေရာက္သြားသလဲဆိုေတာ့ 
မာဃ-တို႔အဖြဲ႕ ေရာက္သြားတာ။
ဘယ္ကသြားတာလဲ မဆလ-ရြာ။အိမ္ေျခ
(၁၀၀၀)ရိွတဲ့ရြာမွာ မာဃ-က သူၾကီး။
ရြာက ဘယ္ေလာက္ စုတ္သလဲဆိုရင္ တစ္ရြာလံုး
 အိမ္သာ တစ္လံုးမွ မရိွဘူး။
သစ္ပင္က်ဳိ သစ္ပင္ၾကား ဒီလိုပဲ အေလးေတြသြားေနၾကတာ။
အဲ့ဒီေလာက္ Underdeveloped ျဖစ္ေနတဲ့ရြာကို 
fully developed ျဖစ္ေအာင္
မာဃ-လုပ္တာ။

စစ္ကိုင္းေတာင္ရဲ႕ အေနအထားကို 
ဒို႔မ်ား ၾကိဳးစားခဲ့တာ။၁၃၃၈-ခုႏွစ္က စၾကိဳးစားတာ
မီးေဟ့ဆိုရင္ ခရမ္းခ်ဥ္းသီးေလာက္ပဲ ရိွတယ္။
အခုေဆးရံုနဲ႔ တကၠသိုလ္ၾကားက
လမ္းဆိုတာ ေဆးရံုေနရာက 
နံနက္ေတာသုႆန္ၾကီးပဲ။တကၠသိုလ္ေနရာက ဆူးရိပ္ေတာၾကီးပဲ။
အခုေမာ္ေတာ္ကားသြားေနတာက လွည္းလမ္းေလးပဲ ။
ပုညရွင္တက္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္း ဘယ္ရိွမလဲ။

အဲ့ဒါေတြကို ဘယ္သူလုပ္သလဲ ။
လူဆိုတာဟာေနာ္ Initiated ရိွရမယ္။ Created Powerရိွရမယ္။
သဒၶါ ဝီရိယ သတိ သမာဓိ ပညာ။
ဗိုလ္ ငါးပါး။Energy ငါးပါး။ အားေကာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ
ေကာင္းကင္ဘံုၾကီးကိုေတာင္မွ ဖန္ဆင္းလို႔ရတယ္။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ တစ္ရြာလံုး အိမ္သာေတာင္
 မရိွတဲ့ရြာ။စည္းရိုးမရိွတဲ့ရြာ။အကုန္ အိမ္သာေတြေဆာက္၊
လမ္းေတြျပင္ ေရတြင္းေတြတူး 
လမ္းေတြေဖာက္ အစည္းအေဝးခန္းမေဆာင္ေဆာက္
 သုဓမၼာဓမၼာ-ဆိုတာ
ဒါမ်ဳိးၾကီး။ဘယ္သူလုပ္တာလဲ မာဃ။
သူ႔ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ တိုးတက္ဖို႔ရာလုပ္ဖို႔ 
 အိမ္ေျခ(၁၀၀၀)ရိွတဲ့ရြာမွာ
လူ ၃၀-ပဲရတယ္။ဒီလိုပဲ တိုင္းျပည္နဲ႔ 
သာသနာေတာ္အတြက္ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ့ 
လူဘုန္းၾကီး နည္းနည္းပဲ
ရိွတယ္။မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ျဖစ္သလိုနဲ
႔ ၾကံဳသလိုေလးပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေလးပဲ
ဒီလိုေလးသြားခ်င္ၾကတယ္။မရဘူး။

အဲ့ဒီေတာ့ တိုေအာင္ခ်ဳံး မာဃ-တို႔အဖြဲ႕ 
ဘဝေျပာင္းေတာ့ အသူရာ-နတ္ျပည္ေရာက္သြားတာ။
တာဝတိ ံသာ-မရိွေသးဘူး။အသူရာေတြက 
ဟာ ဧည့္သည္ေတြလာျပီ ဘယ္ကလဲမသိဘူး ဧည္ခံၾကရေအာင္
ဆိုေတာ့ အရက္နဲ႔ ဧည့္ခံတာ။မရက္မေသာက္ဘဲ 
အကုန္သြန္ပစ္ျပီးေတာ့ သူ႔လူေတြကို တစ္လံုးထဲ
သတိေပးတယ္။၃၃-ေယာက္။
အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ-
You must control yourself under the power of mindfulness.
မင္းတို႔ ဘဝကို သတိနဲ႔ထိန္းျပီးေတာ့ ေနၾက။
၃၃-ေယာက္ အရက္မေသာက္ဘူး။ဧည့္ခံပြဲ
က်င္းပတဲ့ အသူရာေတြက အရက္ေတြမူးျပီး 
အမူးလြန္ျပီး အတံုးအရုန္းလဲကုန္တာ။
အဲ့ဒီအမူးလြန္လဲေနတဲ့ အသူရာေတြကို 
၃၃-ေယာက္က ေျခေထာက္ကိုင္ ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ျပီး
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ ထပ္ကေနပစ္ခ်တာ။
ပင္လယ္ကမ္းေျခက လက္ပန္ေတာ
 သခြပ္ေတာ အကုန္ေရာက္ကုန္တယ္။
သတိထားၾက မေသာက္ၾကနဲ႔ လက္ပန္ေတာ 
အကုန္ေရာက္ကုန္မယ္။

ေဆးရံုမွာေနျပီးေတာ့ အရက္မေသာက္နဲ႔
 ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွာေနျပီး အရက္မေသာက္နဲ႔
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ျပီး အကုန္ပစ္မယ္။သတိထား။
ငါက မပစ္ေတာင္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အဲ့ဒီေကာင္က 
အလိုလို လူ႔ေလာကအျပင္ကို 
ေရာက္ျပီးသားျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
တျဖည္းျဖည္းLoneliness ျဖစ္သြားမယ္။

အဲ့ဒီေတာ့ အသူရာနတ္ျပည္ၾကီးကို အကုန္ဖ်က္သိမ္းတဲ့ျပီးေတာ့မွ 
နတ္ျပည္အသစ္ေဆာက္တာက မာဃ-ကြ ေဟ့ေကာင္ေတြ။
အသူရာနတ္ေတြက ေတာင္ေျခကိုေရာက္သြားတယ္။ေတာင္ထိပ္မွာ 
တာဝတိ ံသာ နတ္ျပည္သစ္ေဆာက္တယ္။
တာဝတိ ံသာ-ဆိုတာ ၃၃-လို႔ အဓိပၸာယ္ရိွတယ္။
အသူရာတို႔ရဲ႕ နတ္ျပည္ကို တာဝတိ ံသာ ေျပာင္းတာ ဒါပါပဲကြာ။

If you have created power, 
you can create even your heaven.
မင္းတို႔မွာ created power- တာရိွမယ္ဆိုရင္ 
မင္းတို႔ ေကာင္းကင္ဘံုကိုလွ်င္ပင္ မင္းတို႔ ဖန္ဆင္းနိဳင္တယ္။
အသူရာကို မာဃာက တာဝတိ ံသာ- လုပ္တယ္။ 
ဒို႔က နံနက္ေတာသခ်ိဳင္းၾကီးကို
ဘာေျပာင္းလဲ အာယုဒါနေဆးရံု။ဆူးေတာၾကီးကို ဗုဒၶတကၠသိုလ္။
နံနက္ေတာသခ်ဳိင္းထဲ ျဖတ္သြားတဲ့ လွည္းလမ္းေလးကို ဘာလုပ္လဲ 
ကတၱရာလမ္းလုပ္ျပီး ပုညရွင္တက္ၾကတယ္။

ကဲ နတ္ျပည္အသစ္ေဆာက္ဆိုတာကို -
 ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေျပာတာကို 
သတိရလို႔ နတ္ျပည္ကို အသစ္ေဆာက္တဲ့သူ
 တကယ္ရိွတဲ့အေၾကာင္း ငါေျပာျပတာ။
အဲ့ဒီထဲမွာ အကုန္ပါဝင္ ပူေပါင္းျပီးေတာ့ ဘယ္နတ္ျပည္သြားၾကမလဲ 
တုႆီတာ-အကုန္သြားၾကရေအာင္ အားလံုး (၄)ခ်က္ ညိွရမယ္။
အားလံုးဆို 

ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု။
အရွင္ဘုရား သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာေလးရပ္ညီစြာ။
ေပါင္းစု၍ သီတဂူ သာသနျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား၌ 
ေဆာင္ရြက္ၾကကုန္ေသာ သီတဂူ၏ တပည့္ သားသမီး အေပါင္းတို႔သည္
ဆရာေတာ္၏ ေျခေတာ္ရင္း၌ ေတာင္ရိုးေပ်ာ္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို
 သဒၶါ သီလ စာဂ ပညာ ေလးခ်က္ညီစြာ ထားရိွၾက၍ ေကာင္းမြန္ရိုေသစြာ
ျပဳစု လုပ္ေကြ်းၾကပါကုန္၏ ဤေကာင္းမႈသည္ ေဗာဓိဉာဏ္၏ 
အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစသတည္း ။ဤ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္အဖို႔ကို 
(၃၁)ဘံု က်င္လည္ကုန္ေသာ နတ္လူ ျဗဟၼာ သတၱဝါအေပါင္းတို႔အား 
ရၾကပါေစ အမွ်ေဝ၏ စစ္ကိုင္းေတာင္ သာသနာေတာ္ကို
ေစာင့္ေရွာက္ၾကကုန္ေသာ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ 
ရုကၡစိုးနတ္မင္းၾကီးမွ 
အစျပဳ၍ နတ္အေပါင္းတို႔အား ၾကားၾကပါေစ အမွ်ေဝ၏ 
ၾကားၾကားသမွ် ကုသိုလ္ေဝစု အရယူ၍ 
ဝမ္းသာၾကသည္ ခ်မ္းသာၾကသည္ 
ျဖစ္ပါေစေသာ္ဝ္။

ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု 
ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု 
ကုသိုလ္ အမွ် အမွ် အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ.... သာဓု သာဓု သာဓု 

_/\_ သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာ ရွိၾကပါေစ_/\_

2. 10. 2017 သီတဂူတပည့္မိသားစုုအားလုုံးက 
ေက်းဇူးရွင္သီတဂူဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးကုုိ နံနက္ခင္း
 ကန္႔ေတာ့ျခင္း အခမ္းအနား ၾသဝါဒမွ

ဤဓမၼဒါနကို အသံဖိုင္မွေရးသားေရေသာကုသိုလ္ေၾကာင့္ 
ဣမိနာ ပုည ကေမၼန ပေရသံ ဟိတမိေစၦယ်ံ၊ ဟိတံ ေမ ဣစၧတံ ပေရာ။
ဣဒံေမ ပုညံ  ေဗာဓိဉာဏႆပစၥေယာ ေဟာတု။

https://mobile.facebook.com/u.k.oo.503#

Thursday, October 4, 2018

💦 ေကာင္းတ့ဲအသိုင္းအဝိုင္းမွာေနခ်င္ရင္ 💦�
💐💐💐
ေဒါသဆိုတာဟာ ကူးစက္တတ္တ့ဲေရာဂါတစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္။ ေဒါသၾကီးတတ္တ့ဲသူရဲ႕အနားမွာႀကာၾကာေနရင္ ကိုယ္ပါေဒါသျဖစ္တတ္လာတယ္။ အလိုမက်တာေတြ အဆင္မေျပတာေတြကို အျမဲေျပာေနတတ္တ့ဲသူရဲ႕အနားမွာေနရင္ ကိုယ္က နဂိုကေဒါသျဖစ္စရာလို႔မထင္တ့ဲကိစၥမ်ိဳးေတာင္မွ ေဒါသျဖစ္စရာျဖစ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေက်နပ္စရာကိုအျမဲတမ္းေျပာေနတတ္တ့ဲသူမ်ိဳးကို သတိထားပါ။ သူကေဒါသျဖစ္လို႔ တစ္ခုခုကိုေဒါသနဲ႔ေျပာရင္ ကိုယ္ပါသူ႔ေနာက္ကိုလိုက္ျပီးေတာ့ေဒါသျဖစ္မေနေအာင္ သတိရွိေနဖို႔လိုတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ သူ႔ေဒါသေလ်ာ့သြားေအာင္ ေအးေအးေဆးေဆးေဖ်ာင္းဖ်ေပးပါ။

               အရည္အခ်င္းျမင့္တ့ဲသူေတြက ပိုျပီးစိတ္တိုတတ္တယ္။ ျဖစ္သင့္တာနဲ႔ျဖစ္ေနတာနဲ႔ျခားနားခ်က္ကို သူတို႔ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ ဥာဏ္ပိုရွိလို႔ လြဲေနတာ၊မွားေနတာကို ျမင္တယ္။ ပိုေကာင္းေအာင္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာကို သူတို႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္တယ္။ ဥာဏ္ပိုရွိလို႔ ပိုေကာင္းေအာင္လုပ္ခ်င္စိတ္လည္းရွိတယ္။ ေအာင္ျမင္တ့ဲသူဆိုတာ ကံ ဥာဏ္ ဝီရိယ သံုးမ်ိဳးလံုးေကာင္းလို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ကိုျပီးလြယ္ေအာင္ သက္သာခိုျပီးလုပ္တတ္တ့ဲသူမ်ိဳးနဲ႔တြဲျပီးလုပ္ရရင္ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္လုပ္ခ်င္တ့ဲသူဟာ မၾကာခဏစိတ္တိုရေတာ့တယ္။

                ပ်င္းတ့ဲသူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ စိတ္ေတာ္ေတာ္ရွည္တယ္။ သူတို႔ေျပာေလ့ရွိတ့ဲစကားတစ္ခုက "မရွိလို႔လုပ္စား ျဖည္းျဖည္းေပါ့"တ့ဲ။ ဝီရိယၾကီးတဲ႔သူဟာ အဲဒီလိုျဖည္းျဖည္းေပါ့ဆိုတ့ဲသူမ်ိဳးနဲ႔တြဲလုပ္ရရင္ စိတ္မၾကာခဏတိုရမွာေသခ်ာတယ္။ ကိုယ့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြရဲ႕ စိတ္ထားနဲ႔အရည္အခ်င္းျမင့္လာေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ပါ။ အားလံုးစိတ္ထားျမင့္လာရင္ အားလံုးအတြက္ေကာင္းပါတယ္။ ေကာင္းတ့ဲအသိုင္းအဝိုင္းမွာေနခ်င္ရင္ ေကာင္းတ့ဲအသိုင္းအဝိုင္းျဖစ္လာေအာင္ ကိုယ့္ဖက္ကတတ္ႏိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားဖို႔လိုတယ္။ လူတိုင္းဟာ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္းမွာ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီး တာဝန္ရွိတယ္။ အားလံုးေကာင္းဖို႔ အားလံုးမွာတာဝန္ရွိတယ္။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာအဆိုးတစ္ခုျဖစ္လာရင္ ငါနဲ႔မဆိုင္ဘူးလို႔ သေဘာမထားသင့္ဘူး။ အဲဒီအဆိုးေပ်ာက္အာင္ တတ္ႏိုင္တ့ဲနည္းနဲ႔လုပ္ရမယ္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ရမယ္လို႔ သေဘာထားသင့္တယ္။ လုပ္ရမယ္။ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းေကာင္းလာဖို႔ လူတိုင္းမွာတာဝန္ရွိတယ္။ အဲဒီလူတိုင္းဆိုတ့ဲအထဲမွာ ငါလည္းပါတယ္။ ငါ့မွာတာဝန္ရွိတယ္။ social responsibility ဆိုတာကို နားလည္ဖို႔လိုတယ္။ လူမႈေရးတာဝန္ လူတိုင္းမွာရွိတယ္။လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းေကာင္းလာဖို႔ ကိုယ့္ဖက္ကဘာမွမလုပ္ပဲ ဆိုးေနတာကိုစိတ္ပ်က္ေနရံုနဲ႔ ဥာဏ္ရွိတ့ဲလူလို႔မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနခ်င္တယ္ဆိုရင္ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းေကာင္းလာဖို႔ကို ေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားျပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ေနပါ။

💦စိတ္တိုစရာေတြကိုၾကိဳတင္ျပီးမေတြးပါနဲ႔💦

💐💐💐
တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ စိတ္တိုစရာမၾကံဳခင္ကတည္းက စိတ္တိုစရာျဖစ္လာႏိုင္တ့ဲအေျခအေနေတြကို ၾကိဳတင္မွန္းဆျပီးေတြးထားတတ္တယ္။ အဲသလိုေတြးရင္းနဲ႔ပဲ ၾကိဳၾကိဳတင္တင္စိတ္တိုေနတတ္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳးက တစ္ခါတစ္ေလ ဘယ္သူမဆိုလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီဘုန္းၾကီးလည္း တစ္ခါတစ္ေလလုပ္မိပါတယ္။ ၾကိဳတင္ျပီးစိတ္ပူမိလို႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပင္ပန္းသြားျပီးမွ ကိုယ္ထင္ထားသလို စိတ္တိုစရာအေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္မလာတ့ဲအခါ စိတ္ပင္ပန္းခဲ့ရတာေတြဟာ ဘာမွအက်ိဳးမရွိ အရံႈးသက္သက္ပဲ။ အိပ္ေရးပ်က္ရတာသက္သက္ပဲဆိုတာမ်ိဳး ခဏခဏျဖစ္ခ့ဲရပါတယ္။ ဒါကိုသင္ခန္းစာယူျပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ စိတ္တိုစရာအေျခအေနမ်ိဳူးကိုၾကိဳတင္မွန္းဆျပီး ၾကိဳၾကိဳတင္တင္စိတ္မတိုဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုကိုယ္ သတိေပးသင့္တယ္။ စိတ္ပူစရာ၊ေၾကာက္စရာေတြကို ၾကိဳတင္ျပီးေတြးေနတာလည္း အတူတူပဲ။

💢ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက💢
     🍃(မဟာျမိဳင္ေတာရ)🍃

💧သတိနဲ႔ေျပာပါ💧ေဒါသကိုနားလည္ပါ💧အလုပ္တြင္ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္း💧
            စာအုပ္မွ
✍🏼ကူးယူေဖၚျပပါသည္၊၊✍🏻

Monday, October 1, 2018

••••••••••••• မုနိ ျဖစ္ပါေစ ••••••••••••• တစ္ခါတုန္းက သာဝတၳိျပည္မွာ သူေဌး သမီးေလးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ အိမ္ေအာက္ထပ္က ရက္ကန္း႐ံု ရွိရာကို ဆင္းခဲ့ပါတယ္။ ရက္ကန္း႐ံု ေရာက္ေတာ့ အလုပ္သမား အမ်ဳိးသမီးေလးေတြ ကိုယ္စီ ရက္ေဖါက္ ေယာက္ေနၾကတာကိုု ေတြ႔ရပါတယ္။ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ေျဖာင့္တန္းေနတဲ့ ရက္ေဖါက္ကို အာ႐ံု နိမိတ္ယူလိုက္ပါတယ္။ ယူထားတဲ့ အာ႐ံုနိမိတ္ကို အေတြးထဲက မလႊတ္ေတာ့ဘဲ အေတြးတစ္ခုကို ဆင္ျခင္ လိုက္ပါတယ္။ “လူသားအားလုံးဟာ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလုံး ေကာက္က်စ္မႈကို ပယ္ၿပီး ရက္ေဖါက္လို ေျဖာင့္မတ္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ၾကရင္ေကာင္းမွာပဲ” လို႔ ဆင္ျခင္ အေတြးနိမိတ္ကို သက္မဲ့ ရက္ေဖာက္နဲ႔ ယွဥ္ေတြးလိုက္ပါတယ္။ သူေဌးသမီးေလးက အိမ္ေပၚကို ျပန္တက္တဲ့ အခါမွာလည္း ဒီအေတြးကို ထပ္ခါထပ္ခါ ေတြးရင္း တက္သြားပါတယ္။ အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့လည္း ရက္ေဖါက္ အေတြးကို ေတြးရင္း ေတြးရင္း ဆင္ျခင္ ေနမိပါတယ္။ ဆင္ျခင္ရင္း ဆင္ျခင္ရင္းနဲ႔ အနိစၥလကၡဏာ ထင္ရွားလာပါတယ္။ ေနာက္ ဒုကၡလကၡဏာ ထင္ရွားလာျပန္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သူေဌးသမီးေလး ဒီလို ဆင္ျခင္ေနတာကို သိေတာ္မူေတာ့ ဂႏၶကုဋီတိုက္ေတာ္က ထိုင္ေတာ္မူလ်က္ပဲ သူေဌးသမီးေလးရွိရာကို ေရာင္ျခည္ေတာ္ လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ သူေဌးသမီးေလးက ေရာင္ျခည္ေတာ္ကို “ဘာပါလိမ့္” ဆိုၿပီး ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ အနားမွာ ထိုင္ေနသလို ျမင္ရလို႔ ထၿပီးလက္အုပ္ခ်ီ အရိုအေသျပဳ ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သူေဌးသမီးေလးနဲ႔ သပၺါယ သင့္တဲ့ တရားတစ္ပုဒ္ကို ေဟာျပပါတယ္။ ေယာ ေဝ ဌိတေတၱာ တသရံဝ ဥဇၨဳ ဇိဂုစၧတိ ကေမၼဟိ ပါပေကဟိ။ ဝီမံသမာေနာ ဝိသမံ သမဥၥ တံ ဝါပိ ဓီရာ မုနိ ေဝဒယႏၲိ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္ၾကည္တဲ့စိတ္ ရွိတယ္။ ရက္ေဖါက္လုံးလို ေျဖာင့္စင္းတယ္။ အကုသိုလ္ေတြကို စက္ဆုပ္တယ္။ မွ်တမႈ မမွ်တမႈကို စုံစမ္းဆင္ျခင္တယ္။ အဲဒီပုဂၢဳိလ္ကို ပညာရွိေတြက မုနိလို႔ ေခၚၾကတယ္။ သူေဌးသမီးေလးလည္း ဝိပႆနာကို အားထုတ္ရင္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂါထာ အဆုံးမွာေတာ့ ေသာတာပန္ တည္သြားပါ ေတာ့တယ္။ ( မုနိသုတ္၊ သုတၱနိပါတ္ အ႒ကထာ ဒု-တြဲ ႏွာ-၂၅၃) သူေဌးသမီးေလး တရားရသြားပုံေလးက အံ့ၾသစရာေကာ အတုခိုးစရာေကာ တြဲစပ္ ေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ တရားရသြားၾကတာေလးေတြက မေက်နပ္တဲ့ အာ႐ုံတစ္ခုကို ေတြ႔ၿပီး အဲဒီ မေက်နပ္တဲ့အာ႐ံုကိုပဲ ဆင္ျခင္ရင္း ဝိပႆနာတရားကို အားထုတ္ျဖစ္သြားတာပါ။ သူေဌးသမီးေလးက်ေတာ့ ေတြ႔ေနက် အာ႐ုံေတြျဖစ္တဲ့ အလုပ္ေတြကိုပဲ ဆင္ျခင္မႈတစ္ခုခံၿပီး တရားအားထုတ္သြားတာေလးက အံ့ၾသစရာေကာ အတုခိုးစရာေကာ ေရာႁပြမ္းေနတာပါ။ အထူးသျဖင့္ လူတကာေတြ႔ေနက် အာ႐ံုေလး ကို ၾကည့္ၿပီး တရားအားထုတ္သြားတာပါ။ စာေရးသူတို႔ကေတာ့ အဲဒီလိုတရားရဖို႔ အတြက္ ဘဝေတြ သိန္းခ်ီ သန္းခ်ီ ကုေဋခ်ီပဲ ေစာင့္ရဦးမလား မသိပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ ေတြ႔ေနက် အာရုံေတြကို သူေဌးသမီးေလးလို အာ႐ံုနိမိတ္ယူၿပီး ဆင္ျခင္မႈကတဆင့္ တရားအားထုတ္လို႔ ရတယ္ ဆိုတာေလးကေတာ့ အျမတ္ထဲက အျမတ္တစ္ခုပါပဲ။ ဒါဆို သူမ်ားေတြ ဘာေတြပဲ လုပ္ေနလုပ္ေန ကိုယ္က ဆင္ျခင္တတ္သလို ဆင္ျခင္ၿပီး တရားအားထုတ္လို႔ ရတဲ့သေဘာပါ။ သူမ်ားေတြ အလုပ္လုပ္ေနတာ သြားလာေနတာ စကားေျပာေနတာ ဖုန္းေျပာေနတာ တီဗြီၾကည့္ေနတာ ငိုေနတာ ရယ္ေနတာ စသည္ေတြဟာ ကိုယ့္ အတြက္ ဆင္ျခင္ၿပီး တရားအားထုတ္လို႔ ရတာခ်ည္း ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ အဆန္းေတာ့ အဆန္းပါပဲ။ အဆန္းကို စမ္းေတာ့ စမ္းၾကည့္သင့္ပါတယ္။ မရႏိုင္စရာေတာ့ အေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ တရားထူးသာ မရခ်င္ ေနမယ္။ စမ္းၾကည့္လို႔ေတာ့ ရတဲ့က်င့္စဥ္ေလးပါ။ တစ္ခု ထူးျခားတာက ေတြ႔တဲ့ အာ႐ံုကို ေတြ႔တဲ့အတိုုင္း မ႐ႈေသးဘဲ ၾကားထဲမွာ တရားသေဘာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ဆင္ျခင္မႈတစ္ခုကို ဆင္ျခင္လိုက္ပါတယ္။ ဆင္ျခင္ၿပီးမွ ဝိပႆနာ အားထုတ္မႈ အပိုင္းကို ကူးသြားတာပါ။ ဝိပႆနာသေဘာအရ ဆိုရင္ အရွိကို အရွိအတိုင္းပဲ ႐ႈရမွာပါ။ ႐ုပ္ထင္ရွားရင္ ႐ုပ္ကို ႐ႈရပါမယ္။ နာမ္ထင္ရွားရင္ နာမ္ကို ႐ႈရပါမယ္။ ျဖစ္ေနဆဲ ႐ုပ္နာမ္ကို ျဖစ္ေနဆဲ ပကတိ အေျခအေနအတိုင္း သိေအာင္ ႐ႈတာ ဝိပႆနာပါ။ ဥပမာ… ရက္ေဖာက္ေယာက္သံ ၾကားရင္ “ၾကားတယ္ ၾကားတယ္”လို႔ မွတ္ရမွာျဖစ္သလို ျမင္ရင္လည္း “ျမင္တယ္ ျမင္တယ္” လို႔ မွတ္ရ မွာပါ။ သူေဌးသမီးေလးက်ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မ႐ႈေသးဘဲ ၾကားထဲမွာ ဆင္ျခင္လိုက္ပါတယ္။ ဆင္ျခင္တာကိုလည္း စာထဲကအတိုင္းဆို ပုနပၺဳနံ အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္ ထပ္ခါထပ္ခါ ဆင္ျခင္ေနတာပါ။ ဆင္ျခင္တာကေတာ့ လူတိုင္းအတြက္ သိပ္ မခက္လွပါဘူး။ ကိုယ္ ဆင္ျခင္တတ္သလိုု ဆင္ျခင္႐ံုပါပဲ။ ဆင္ျခင္ပုံျခင္းကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တူႏိုင္မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ေလ့လာထားသေလာက္နဲ႔ ကိုယ့္ ခံစားခ်က္ကို အေျခခံၿပီး ဆင္ျခင္ျဖစ္မွာပါ။ အဓိကကေတာ့ တရားသေဘာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ဆင္ျခင္ရမွာပါ။ ပုံစံတစ္မ်ဳိးနဲ႔ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဝိပႆနာကို ကူးဖို႔အတြက္ ဆင္ျခင္ျခင္း တံတားေလးကို ထိုးလိုက္တာပါ။ တံတားေပၚကေနတဆင့္ ကူးသြားတဲ့ သေဘာပါ။ တံတားေတာ့ ထိုးပါရဲ႕ တံတားေပၚမွာပဲ ရပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မျပည့္စုံေသးပါဘူး။ ဒီလိုပါပဲ ဆင္ျခင္ေတာ့ ဆင္ျခင္ပါရဲ႕ ဝိပႆနာဘက္ကို မကူးႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ လည္း က်င့္စဥ္တစ္ခုက မျပည့္စုံေသးပါဘူး။ သူေဌးသမီးေလးလိုပဲ ဆင္ျခင္ၿပီး အားထုတ္မႈ အပိုင္းကို ကူးသြားရမွာပါ။ တရားထူးရတာ မရတာက တစ္ပိုင္းပါ။ ဒီေနရာမွာ ဆင္ျခင္ေတာ့ ဆင္ျခင္ပါရဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ ဆင္ျခင္မႈက သူတပါးကို ထိခိုက္ေစတဲ့ သူတပါးကို အျပစ္တင္ေစတဲ့ ဆင္ျခင္မႈမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ တံတားပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။ အကုသိုလ္တံတား ထိုးမိရင္ေတာ့ ဝဋ္ေတြ ဒုဂၢတိေတြဆီကို ဦးတည္ေနေတာ့မွာပါ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အာ႐ံုေတြ ေတြ႔တိုင္း သံေဝဂပါတဲ့ တရားသေဘာပါတဲ့ ဆင္ျခင္မႈေတြေတာ့ အၿမဲဆင္ျခင္ေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဝိပႆနာဘက္ကို မကူးႏိုင္ေတာ့ ပန္းတိုင္ဆီ မေရာက္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ တရားထူးရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထိ အေျခအေနအရ မထားႏိုင္ေသးေပမယ့္ ဆင္ျခင္တာကေနတဆင့္ အားထုတ္မႈ အပိုင္းဘက္ ကူးသြားတာေလးကိုေတာ့ အထုံ အေလ့အက်င့္တစ္ခုအေနနဲ႔ လုပ္လုပ္သြားရမွာပါ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ သူေဌးသမီးေလးက အတိတ္ပါရမီပါခဲ့ တာရယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေရာင္ျခည္ေတာ္ လႊတ္ၿပီး တရားေဟာေပးတာရယ္ကလည္း… တရားရဖို႔အတြက္ အဓိက အေထာက္အပံ့ေတြ ျဖစ္သြားတာပါ။ ကိုယ္က တရားထူးမရဦးေတာ့ က်င့္စဥ္တစ္ခု အေနနဲ႔ေတာ့ အတုခိုးသင့္တဲ့ က်င့္စဥ္ေလးပါပဲ။ သူေဌးသမီးေလးရဲ႕ ဝတၳဳေလးက မုနိ သုတၱန္ထဲက အ႒ကထာဖြင့္ ဝတၳဳေလးပါ။ မုနိသုတ္ ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မုနိလို႔ ေခၚထိုက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ဂါထာမ်ားစြာနဲ႔ ေဟာျပထားတဲ့ သုတ္ပါ။ သူေဌးသမီးေလး ဝတၳဳမွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ဆင္ျခင္မႈနဲ႔ယွဥ္ၿပီး … လူတစ္ေယာက္ဟာ … တည္ၾကည္တဲ့စိတ္ရွိမယ္။ ရက္ေဖါက္လို စိတ္ေျဖာင့္စင္းမယ္။ အကုသိုလ္ေတြကို စက္ဆုတ္မယ္။ မွ်တမႈ မမွ်တမႈကို စုံစမ္း ဆင္ျခင္မယ္ဆိုရင္ အဲဒီပုဂၢဳိလ္ကို မုနိလို႔ ေခၚရတဲ့ အေၾကာင္း ေဟာျပထားပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း တရားက်င့္ေနတဲ့လူ အက်င့္သီလနဲ႔ ျပည့္စုံသူ တည္ၾကည္တဲ့ စိတ္ရွိသူ ေလာကဓံကိုခံႏိုင္သူ စြဲလမ္းမႈကင္းၿပီး ဣေႁႏၵရွိသူ သူတစ္ပါးေတြရဲ႕ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းကို မခံရသူ သူတစ္ပါးကို မခ်ဳပ္ခ်ယ္သူ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္း မျပဳသူ အေႏွာင္အဖြဲ႔မွ လြတ္ေျမာက္သူ စသည့္ ပုဂၢဳိလ္ေတြကိုလည္း မုနိလို႔ ေခၚေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေဟာျပထားပါတယ္။ စကားလုံးေတြက အားလုံး ၾကားဖူးၿပီးသား စကားလုံးေတြ ျဖစ္သလို … ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း က်င့္ၿပီး က်င့္ဆဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။ စာမွာ မုနိ (၆) မ်ဳိးကို ျပထားပါတယ္။ ၁။ အဂါရမုနိ လူ႔ဘဝနဲ႔ တစ္မဂ္တစ္ဖိုလ္ ရသူ ၂။ အနဂါရမုနိ ရဟန္းဘဝနဲ႔ တစ္မဂ္တစ္ဖိုလ္ ရသူ ၃။ ေသခမုနိ ေသာတာပတၱိ မဂၢဌာန္အစ အရဟတၱ မဂၢဌာန္ အဆုံးရွိေသာ ေသကၡပုဂၢဳိလ္ (၇) ေယာက္ ၄။ အေသခမုနိ ရဟႏၲာ ၅။ ပေစၥကမုနိ ပေစၥကဗုဒၶါ ၆။ မုနိမုနိ ျမတ္စြာဘုရား၊ အရင္ကေတာ့ မုနိဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ တစ္ပါးကိုပဲ ေခၚတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ မုနိ (၆) မ်ဳိးရယ္ မုနိသုတ္ရယ္ ယွဥ္ဖတ္ လိုက္မွ တျခားသူေတြကိုလည္း မုနိလို႔ ေခၚလို႔ရတယ္ ဆိုတာ သိရတာပါ။ ဒါဆို ဘုရားနဲ႔ ပေစၥကဗုဒၶါ ဆုပန္မထားလည္း တျခားမုနိေတြေတာ့ ျဖစ္ခြင့္ရွိေနပါတယ္။ ဆိုလိုတာက လူ႔ဘဝနဲ႔လည္း မုနိျဖစ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေကာ အမ်ဳိးသမီး ေကာ မုနိျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မုနိျဖစ္ခ်င္တဲ့သူဟာ မုနိအက်င့္ကို က်င့္ရပါမယ္။ ဥပမာ အကုသိုလ္ မျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ႏႈတ္ စိတ္ကို ေစာင့္ထိန္းလိုက္တာဟာ မုနိ အက်င့္ကို က်င့္လိုက္တာပါ။ ဘုရားေရွ႕မွာ တရားအားထုတ္ဖို႔ ထိုင္လိုက္ တာလည္း မုနိအက်င့္ကို က်င့္လိုက္တာပါ။ မုနိအက်င့္ကို က်င့္ေနရင္ မုနိေလာင္းလ်ာလို႔ ေခၚလို႔ ရသလို မုနိအက်င့္ကို က်င့္တဲ့အတြက္ မုနိခ်စ္သူလို႔လည္း ေခၚလို႔ရပါတယ္။ ေန႔စဥ္ တရားထုိင္တာ ေန႔စဥ္ပ႒ာန္းရြတ္တာ ေန႔စဥ္ဘုရားရွိခိုးတာ ဂုဏ္ေတာ္ပြားတာ ေမတၱာပြားတာ စသည္ျဖင့္ အားလုံး အားလုံးဟာ မုနိအက်င့္ကို က်င့္ ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ မုနိခ်စ္သူေတြပါ။ မုနိေလာင္းလ်ာေလးေတြပါ။ ဒါမွမဟုတ္ အာ႐ံုတစ္ခုခုကို ေတြ႔ၿပီး ကိုယ္ဆင္ျခင္တတ္သလို ဆင္ျခင္လိုက္မယ္။ ဆင္ျခင္ၿပီးတာနဲ႔ တရားအားထုတ္လိုက္မယ္ ဆိုရင္လည္း မုနိခ်စ္သူ မုနိေလာင္းလ်ာ ျဖစ္ သြားတဲ့သေဘာပါပဲ။ မုနိခ်စ္သူဟာ တစ္ေန႔ေသာ အခါမွာေတာ့ မုနိတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွာ ဧကန္မုခ်ပါ။ မုနိ ျမန္ျမန္ျဖစ္သြားတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ လူေတြမွာ အပူကိုယ္စီနဲ႔ပါ၊ တကယ္ေတာ့ လူေတြမွာတင္ အပူရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြမွာမရွိတဲ့ အပူ ဘုန္းႀကီးမွာ ရွိခ်င္ ရွိေနတာပါ။ တခါတေလ လူေတြမွာ မရွိတဲ့ အပူေတြ ဝင္လာရင္ မ်က္စိေတြလည္ၿပီး ေနာက္ဘဝ ဘာဆုေတာင္းရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ လူ႔ဘဝမွာလည္း အပူ ကိုယ္စီနဲ႔ ဘုန္းႀကီးဘဝက်ျပန္ေတာ့လည္း မေနတတ္ရင္ ဘုန္းႀကီး အပူနဲ႔ တိရိစၧာန္ဘဝ ေရာက္သြားရင္လည္း က်ားဆိုရင္ သူမ်ားအသက္ သတ္စားၿပီး ဘဝရပ္တည္ရဦးမယ္။ ႏြားျမင္း ဆိုရင္လည္း လူေတြဆီမွာ တစ္သက္လုံး ကၽြန္ခံရဦးမယ္။ နတ္ျဗဟၼာဆိုတာလည္း အခ်ိန္ေစ့ေတာ့ ေအာက္ျပန္ေရာက္ရဦးမယ္။ တခါတေလမ်ား ေနာက္ဘဝအတြက္ ဘယ္ဘဝကို ဆုေတာင္းရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ အပူေတြ ၾကားထဲက တဒဂၤ ေအးၿငိမ္းမႈေလးကို ရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မုနိအက်င့္ေလးကို မိနစ္ (၂၀) ေလာက္ ေလး က်င့္လိုက္တာနဲ႔ တဒဂၤေအးခ်မ္းမႈေလး ရေနပါၿပီ။ တကယ့္ လက္ေတြ႔အက်ဳိးရွိတဲ့ အားကိုးရာ က်င့္စဥ္ေလး တစ္ခုပါ။ တကယ္ ျဖစ္သင့္တာက ဘုရားေရွ႕မွာ သုံးေပ ေလးေပေလာက္ ရွိတဲ့ ေကာ္ေဇာ ေလးခင္း ျပီးေတာ့ ေအာက္ခံနဲ႔ ေဘးသားကို ေယာဂီေရာင္ အလယ္ကိုေတာ့ ကိုယ္ ႏွစ္သက္ရာ အေရာင္ေလးထည့္ၿပီး ႏွစ္ေပခြဲ ပတ္လည္ ေလးေထာင့္က်က် ထိုင္ခင္းေလး ခ်ဳပ္ၿပီး ႏွစ္ထပ္တြဲ ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ပိတ္စထိုင္ခင္းေလးကို ခင္းထားလိုက္ပါ။ ျမင္လိုက္တာနဲ႔တင္ ထိုင္ခ်င္စရာ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ထိုင္လိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အပူေတြကို ေမ့ၿပီး စိတ္ေအးခ်မ္းမႈက တန္းဝင္လာေတာ့တာပါ။ တကယ့္ လက္ေတြ႔အက်ဳိးပါပဲ။ အဲဒီ ေကာ္ေဇာနဲ႔ ေယာဂီေရာင္ ထိုင္ခင္း ေနရာေလးကို ကိုယ့္ရဲ႕ ေအးၿငိမ္းရာေလးလို႔ ခံယူထားရမွာပါ။ အပူေတြ ႀကဳံလာတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ ေအးၿငိမ္းရာေလးဆီကို သြားလိုက္႐ံုပါပဲ။ အပူရွိမွရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေန႔စဥ္ ေအးၿငိမ္း ရာေလးတစ္ခု ခံစားတဲ့သေဘာနဲ႔လည္း ေကာ္ေဇာထိုင္ခင္းေလးေပၚမွာ ထိုင္ရမွာပါ။ တရားပဲထိုင္ထိုင္ ပ႒ာန္းပဲ ရြတ္ရြတ္ပါ။ မေအာင္ျမင္ခင္က ပုထုဇဥ္ပီပီ ေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္။ ေအာင္ျမင္ေတာ့ မေအာင္ျမင္တဲ့ဘဝေလး တစ္ခု လူမသိတဲ့ ဘဝေလးတစ္ခုကို ျပန္လို ခ်င္ျပန္ပါတယ္။ ဒါ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ စိတ္သဘာဝတစ္ခုပါပဲ။ ဘဝေတြကို ျဖတ္သန္းရင္း ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔ ဘဝမွာ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ပဲ ေတြးမိရင္း ေတြးမိ ေနပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ခမ္းနားမႈေတြ ပိုက္ဆံ ရွိမႈေတြက တကယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို မေပးႏိုင္ပါဘူး။ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္ျခင္း မေအာင္ျမင္ျခင္းနဲ႔လည္း မဆိုင္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံရွိျခင္း မရွိျခင္းနဲ႔လည္း မဆိုင္ပါဘူး။ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြ ပိုက္ဆံ ရွိျခင္းေတြ မရွိေပမယ့္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့ လူေတြကေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာေနတာပါပဲ။ လူ႔ဘဝ သက္တမ္းတိုတိုေလးအတြင္းမွာ အပူေတြ မခံစားခ်င္ပါဘူး။ ဘဝကို စိတ္ခ်မ္းသာမႈေလးေတြနဲ႔ ျဖတ္သန္းသြားတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္ပဲ ေရြးခ်ယ္ရမွာပါ။ ဘာပဲေျပာေျပာ မုနိအက်င့္ကို တဒဂၤေလး က်င့္လိုက္တာနဲ႔ တဒဂၤစိတ္ခ်မ္းသာမႈေလး ရသြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း မုနိျဖစ္ဖို႔ပါပဲေလ။ ရေဝႏြယ္ (အင္းမ) Credit - Paral Lel