ကမၻာႀကီးေပၚမွာ ရဟႏၲာစတင္ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ေသာတရားေတာ္
**************
♦♦♦   အနတၱလကၡဏသုတ္ ျမန္မာျပန္   ♦♦♦

- အနတၱလကၡဏသုတ္ အမႊန္း -

(က) ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္
ဗာရာဏသီျပည္၏အနီး ဣသိပတနေခၚ မိဂဒါဝုန္ေတာ၌
ပဥၥဝဂၢီအမည္ရွိကုန္ေသာ ေကာ႑ည၊ ဝပၸ၊ ဘဒၵိယ၊
မဟာနာမ္၊ အႆဇိ ရဟန္းငါးဦးတို႔အား
ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၍ –

(ခ) ေန႔ရက္အစဥ္ ေထရ္စဥ္ဝါလိုက္ ေသာတာပတၱိဖိုလ္သို႔
ဆိုက္ေရာက္ေစေတာ္ မူၿပီး၍ ဝါဆိုလျပည္႔ေက်ာ္ (၅)ရက္
ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထိုပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔၏ အရဟတၱဖိုလ္
အက်ဳိးငွာ အနတၱလကၡဏသုတ္ကို ဆက္၍ေဟာေတာ္မူၿပီ
ထိုအနတၱလကၡဏသုတ္ကို အို- သူေတာ္ေကာင္းတို႔
အကြၽနု္ပ္တို႔သည္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားၾကပါကုန္စို႔။
♦♦♦

- အနတၱလကၡဏသုတ္ နိဒါန္း -

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဗာရာဏသီျပည္
ဣသိပတန မိဂါဝုန္ေတာ၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပဥၥဝဂၢီရဟန္းတို႔ကို
ရဟန္းတို႔ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရားဟု ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား
ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထားၾကကုန္၏။

- ႐ူပကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱမဟုတ္၊
ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤ႐ုပ္သည္
နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ ေစလင့္ဟု ႐ုပ္၌ ေတာင့္တမႈကို
ရေကာင္းရာ၏။
ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္
နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္၏။ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ႐ုပ္၌ ေတာင့္တမႈကို
ရလည္းမရ။

- ေဝဒနာကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ေဝဒနာသည္ အတၱမဟုတ္၊
ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာသည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊
ဤေဝဒနာသည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊
ငါ၏ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏ ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု
ေဝဒနာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။
ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာသည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္
နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္၏။ ငါ၏ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏ ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ေဝဒနာ၌
ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- သညာကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

သညာသည္ အတၱမဟုတ္၊
ရဟန္းတို႔ သညာသည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊
ဤသညာသည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊
ငါ၏သညာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ သညာသည္ ဤသို႔
မျဖစ္ေစလင့္ဟု သညာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။
ရဟန္းတို႔ သညာသည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္
နာက်င္ျခင္းငွာျဖစ္၏။ ငါ၏သညာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏ သညာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု သညာ၌
ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- သခၤါရကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

သခၤါရတို႔သည္ အတၱမဟုတ္၊
ရဟန္းတို႔ သခၤါရတို႔သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊
ဤသခၤါရတို႔သည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊
ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစကုန္သတည္း၊
ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔မျဖစ္ေစကုန္ သတည္းဟု
သခၤါရတို႔၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။
ရဟန္းတို႔သခၤါရတို႔သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္
နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္ကုန္၏။ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္
ဤသို႔ျဖစ္ေစကုန္သတည္း၊ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔
မျဖစ္ေစကုန္ သတည္းဟု သခၤါရတို႔၌ ေတာင့္တမႈကို
ရလည္းမရ။

- ဝိညာဏကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ဝိညာဏ္သည္ အတၱမဟုတ္၊
ရဟန္းတို႔ ဝိညာဏ္သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊
ဤဝိညာဏ္သည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊
ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ ဝိညာဏ္သည္
ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ဝိညာဏ္၌ ေတာင့္တမႈကို
ရေကာင္းရာ၏။
ရဟန္းတို႔ ဝိညာဏ္သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္
နာက်င္ျခင္းငွာျဖစ္၏။ ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔ ျဖစ္ေစ၊
ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔မျဖစ္ေစလင့္ဟု ဝိညာဏ္၌
ေတာင့္တမႈကို ရလည္း မရ။

- ႐ူပကၡႏၶာ၌ လကၡဏာေရးသံုးပါး -

ရဟန္းတို႔ ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း၊
႐ုပ္သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။
မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ႐ုပ္သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။
ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ
႐ုပ္ကို ဤ႐ုပ္သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါျဖစ္၏၊
ဤ႐ုပ္သည္ ငါ၏ကိုယ္ အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ
သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။
မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

- နာမကၡႏၶာေလးပါး၌ လကၡဏာေရးသံုးပါး -

ေဝဒနာသည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။
မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာေဝဒနာသည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။
ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာရွိေသာ
ေဝဒနာကို ဤေဝဒနာသည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊
ဤေဝဒနာသည္ ငါျဖစ္၏၊
ဤေဝဒနာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ
သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။
မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

သညာသည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။
မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာသညာသည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။
ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ ျခင္းသေဘာရွိေသာ
သညာကို ဤသညာသည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤသညာသည္
ငါျဖစ္၏၊ ဤသညာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု
႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ ေလာ။
မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

သခၤါရတို႔သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။
မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာသခၤါရတို႔သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။
ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ
သခၤါရတို႔ကို ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊
ဤသခၤါရ တို႔သည္ ငါျဖစ္၏၊
ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ၏ကိုယ္ အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ
သင့္ေလ်ာ္ပါ မည္ေလာ။
မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

ဝိညာဏ္သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။
မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာဝိညာဏ္သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။
ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။
မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ
ဝိညာဏ္ကို ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊
ဤဝိညာဏ္သည္ ငါျဖစ္၏၊
ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ
သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။
မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

- ႐ုပ္တရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္
အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အတြင္း အျပင္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္းအႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊
အယုတ္ အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အေဝး အနီးလည္းျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ႐ုပ္ကို
ဤ႐ုပ္သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊
ဤ႐ုပ္သည္ ငါမဟုတ္၊
ဤ႐ုပ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔
ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- ေဝဒနာတရားကို
တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အတြင္း အျပင္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊
အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ေဝဒနာကို
ဤ ေဝဒနာသည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊
ဤေဝဒနာသည္ ငါမဟုတ္၊
ဤ ေဝဒနာသည္ ငါ၏ ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔
ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- သညာတရားကို
တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊
အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာသညာကို
ဤသညာသည္ ငါ့ ဥစၥာမဟုတ္၊
ဤသညာသည္ ငါမဟုတ္၊
ဤသညာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔
ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- သခၤါရတရားကို
တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊
အယုတ္ အျမတ္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အေဝး အနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔ကို
ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ကုန္၊
ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါမဟုတ္ကုန္၊
ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ကုန္ဟု ဤသို႔
ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- ဝိညာဏ္္တရားကို
တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊
အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊
အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊
အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ဝိညာဏ္ကို
ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊
ဤဝိညာဏ္သည္ ငါမဟုတ္၊
ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု
ဤသို႔ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- နိဗၺိႏၵဉာဏ္မွစ၍ မဂ္ကိစၥတစ္ဆယ့္ေျခာက္ခ်က္ျဖစ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ႐ႈေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ
အရိယာတပည့္သည္
႐ုပ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ေဝဒနာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊
သညာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ သခၤါရတို႔၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊
ဝိညာဏ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊
ျငီးေငြ႕ေသာ္ စြဲမက္မႈကင္း၏၊
စြဲမက္မႈကင္းျခင္းေၾကာင့္ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္၏၊
(ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ေသာ္
(ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ျပီဟု အသိဉာဏ္ျဖစ္ေပၚ၏၊
ပဋိသေႏၶ ေနမႈကုန္ျပီ၊
အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊
ျပဳဖြယ္(မဂ္)ကိစၥကို ျပဳၿပီးၿပီ၊
ဤမဂ္ကိစၥအလို႔ငွာ တစ္ပါးေသာျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီဟု
ေဟာေတာ္မူ၏။

- ပဥၥဝဂၢီရဟန္းမ်ား ရဟႏၲာျဖစ္ပံု -

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏၊
ပဥၥဝဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူေသာ
စကားကို ႏွစ္လိုသည္ျဖစ္၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခံယူကုန္ၿပီ။

ဤဂါထာမဖက္ သက္သက္ေသာ ေဒသနာကို
ေဟာေတာ္မူအပ္သည္ရွိေသာ္ ပဥၥဝဂၢီ ရဟန္းတို႔၏
စိတ္တို႔သည္ မစြဲလမ္းမူ၍ အာသေဝါတို႔မွ
လြတ္ေျမာက္ကုန္၏။

အနတၱလကၡဏသုတ္ ျမန္မာျပန္ ၿပီးပါၿပီ။
♦♦♦

ျမတ္စြာဘုရား၏ပစၧိမဝါစာ ေနာက္ဆံုးမွာတမ္းစကားေတာ္
***********

‌ဟနၵ ဒါနိ ဘိကၡေဝ အာမနၲာယာမိ ေဝါ။
ဝယဓမၼာ သခၤါရာ အပၸမာေဒန သမၸေဒထ။
( သုတ္မဟာဝါ- ပရိနိဗၺာနသုတ္ )

ဘိကၡေဝ ........ ငါ၏ခ်စ္သား ရဟန္းမ်ားတို႔ ...
ဟနၵဒါနိ .......... ယခုငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံကာနီးအခါႀကီးမွာ၊
ေဝါတုေမ ....... သင္ခ်စ္သားတို ့ကို၊
အာမနၲယာမိ ... ေနာက္ဆုံးပိတ္စကား ငါဘုရား မွာၾကား
                        ေတာ္မူခဲ့မယ္။
သခၤါရာ .......... ရုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရတို႔သည္၊
ဝယဓမၼာ ......... ပ်က္စီးျခင္းသေဘာ ရွိပါေပကုန္၏။
တုေမ .............. သင္ခ်စ္သားတို႔သည္၊
အပၸမာေဒန ...... မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိတရားႏွင့္၊
သမၸာေဒထ ....... ျပည့္စုံရစ္ၾကကုန္ေလာ့
*********************
ဓမၼ
+++++
သဘာဝအမွန္တရားအစစ္က
ကိုယ့္သေဘာအတိုင္း အျမဲမျဖစ္ဘူး
ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တယ္ထင္တာေတြဟာ ဟန္ျပခဏပဲ၊၊
တကယ္ေတာ့
ဒီကိုယ္ေရာ ဒီေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးဟာ
သူ႔အေၾကာင္းသူ႔အက်ဳိးနဲ႔ သူ႔သေဘာသူေဆာင္
သူ႔အလုပ္သူလုပ္ေနၾကၿပီး
ျဖစိဖို႔အေၾကာင္းဆံုေတာ့ျဖစ္
ပ်က္ဖို႔အေၾကာင္းဆံုေတာ့ပ်က္
ႏွစ္သက္စရာ ငါဆိုတာ တကယ္ေတာ့မရွိ
ဟန္ေဆာင္ျခင္းသာရွိ

ဓမၼစကၠဦးေမာင္ေမာင္
(နံနက္ခင္းဩဝါဒ အလုပ္ေပးေဟာေျပာခ်က္မွ ......)

တေန႔က စာအုပ္စင္က ဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့
အ႐ြယ္ေသးေသးေလး တ႐ြက္ထြက္က် လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
 ေကာက္ယူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခေပါင္းစီးကရက္ဘူးထဲက
ခဲပတ္စကၠဴ ေလး ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
 ေသေသခ်ာခ်ာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခဲတံနဲ႔ ေရးထားတဲ့
အေၾကာင္းေလးေတြကို မႈန္၀ါး၀ါး ေတြ႔ရပါတယ္။
ကဗ်ာတိုေလးတပုဒ္ ပါလား။

စာအုပ္က "ေက်ာင္းေတာ္ပါစာအုပ္" ပါ။ ဘ၀တကၠသိုလ္လို႔ ေခၚတတ္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ ဆယ္မိုးဆယ္၀ါ သီတင္းသံုးရင္း အဌာရသပညာရပ္မ်ား ဆည္းပူးစဥ္ အခါက ဖတ္ၾကားေလ့လာဖို႔ ေပးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါက်င္က်င္ျဖစ္ေနတဲ့ စာ႐ြက္ေပၚက လက္ေရးေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ေရးထားတဲ့ မႈန္၀ါး၀ါး စာေၾကာင္းေလးေတြကို ႀကိဳးစားပမ္းစား ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကဗ်ာလို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာတိုေလးတပုဒ္ ခုလိုေတြ႔ ရပါတယ္။

"ယေသာ္ဓရာအား ပူေဇာ္ျခင္း"

ခ်စ္သခင္သည္
ေလာကီၿငိဳျငင္၊ ေတာ၀င္ေမြ႔ေပ်ာ္
ေလ်ာ္ေတညစ္ညမ္း၊ ဖန္ရည္စြန္းေသာ
ဆင္ျမန္း၀တ္႐ံု၊ ဆိုတံုၾကားရ
သည္ခဏမွာ၊ ႏုလွေခ်ာညက္
အိစက္ညံ့ေထြး၊ သိုးေမြးကတၱီပါ
ဆင္ျမဲစြတ္လႊတ္၊ ဖန္ရည္၀တ္ခဲ့။

ခ်စ္သခင္သည္
ျမင္းျပတ္ေညာင္ေစာင္း၊ မေလ်ာင္းမစက္
ေျပထက္ေမြ႔ေလ်ာ္၊ ႐ွိေသာ္ၾကားရ
သည္ခဏမွာ၊ ပန္းေမြ႔ယာက်င္း
ေကာ္ေဇာခင္းျဖန္႔၊ ညံ့သက္ႏုလြ
ျခဴးႂကြၾကာရံ၊ သဥၥာစြန္႔လ်က္
ေျမ၌စက္ခဲ့။

ခ်စ္သခင္သည္
တေန႔တာမွ၊ တခါမွ်သာ
အစာမီွ၀ဲ၊ ၿခိဳးျခံျမဲတဲ့
ၾကားခဲ့သည္က၊ ခ်ိဳျမခဲဖြယ္
ပြဲေတာ္ထူးထူး၊ ဆီဦးေထာပတ္
တပ္မက္စြန္႔ပစ္၊ သစ္သီးသစ္႐ြက္
တရက္တခါ၊ မီွ၀ဲလာခဲ့
ဘယ္မွာႏိႈင္းဆ၊ တုမရေသာ
ယေသာ္ဓရာ၊ ေမတၱာဘုရား။
ကိုယ့္ဘုရားကို ၀ပ္တြားပူေဇာ္လိုက္ပါ၏။

(မဟသၤာသို႔)

၁၁၊ ၆၊ ၁၉၇၀

ကဗ်ာေလးမွာ ရည္ၫႊန္းထားတဲ့ အမည္က ဇနီးသည္ရဲ႔ ငယ္နာမည္ပါ။ (၁၁၊ ၆၊ ၁၉၇၀) ဆိုတဲ့ ရက္စြဲကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၉၆၅ ခု၊ ေအာက္တိုဘာ (၁၁) ရက္မွာ လက္ထပ္ၾကတာကို ရည္စူးၿပီး ေရးခဲ့တာပါလားလို႔ သိလိုက္ရပါတယ္။
ဒီကဗ်ာေလးကို ျပန္ဖတ္ရင္း အတိတ္ကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မိေတာ့ ကဆုန္လျပည့္ ေန႔က မုန္႔ဟင္းခါး အ၀ေကၽြးတာကို သတိရၿပီး ေရးခဲ့တာလို႔ အမွတ္ရလာပါတယ္။ ကဆုန္လျပည့္ဆိုတာကို ဗုဒၶရဲ႔ေမြးေန႔အျဖစ္ အထြတ္အျမတ္ ထားခဲ့ၾကတာ မဟုတ္လား။ အဲဒီေန႔က မုန္႔ဟင္းခါးစားရင္းနဲ႔ လူေတြဟာ သိဒၶတၳမင္းသားနဲ႔ တေန႔တည္းဖြားျဖစ္တဲ့ ၾကင္ယာေတာ္ ယေသာ္ဓရာေဒ၀ီရဲ႔ ေက်းဇူးတရားမ်ားကိုေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကပါလားလို႔ ေတြးမိရာက ဒီကဗ်ာေလး ေပၚထြက္လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ယေသာ္ဓရာေဒ၀ီရဲ႔ ေက်းဇူးတရားမ်ားဟာ ဗုဒၶအေပၚမွာ မ်ားစြာႀကီးမားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္က သတိမမူ လစ္လ်ဴ႐ႈထားခဲ့ပါတယ္။ ခမည္းေတာ္ မင္းတရားႀကီးက သားဗုဒၶကို ၫႊန္ျပျမြက္ဟခဲ့ရပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို က်ီးသဲေလးထပ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေရးသားျပဳစုခဲ့တဲ့ ဇိနတၳပကာသနီက်မ္းမွာ ခုလို ေဖာ္ျပထားခဲ့တာကို ျပန္ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။

ယေသာ္ဓရာတိုက္ခန္း ႂကြျမန္းေတာ္မူျခင္း

ယင္းသို႔ ေ႐ႊနန္းဥကင္ ရာဇပလႅင္ထက္၌ တက္စံေတာ္မူလွ်င္ ဖခင္မင္းျမတ္သည္ လည္း ေလ်ာက္ပတ္ေကာင္းမြန္ေသာ ေဘာဇဥ္ခဲဖြယ္တို႔ျဖင့္ လုပ္ေကၽြး၏။ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၿပီး ေသာ အဆံုး၌ အလံုးစံုေသာ ေမာင္းမမိႆံ ေႁခြရံကိုယ္လုပ္တို႔သည္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္မွ် လာၾကကုန္၍ ဘုရား႐ွင္အား ၫြတ္တြား႐ိုက်ိဳး ႐ွိခိုးပူေဇာ္ၾကကုန္၏။ ယေသာ္ဓရာ ဗိမၼာေဒ၀ီသည္ ပူေဇာ္ျခင္းငွာ မထြက္လာ၍ မ်ားစြာေသာ နန္းသူနန္းသားတို႔က "သခင္မ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၍ သံုးလူ႔သခင္ကို ဦးတင္ပူေဇာ္ဖူးေျမႇာ္ပါေလာ့" ဟု ေလွ်ာက္ၾကေသာ္ "အကယ္၍ အကၽြန္ပ္ ေက်းဇူး႐ွိသည္ကို ေထာက္ေမွ်ာ္၍ သနားေတာ္မူပါလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္၀င္၍ ႂကြလာပါလိမ့္မည္။ ဤသို႔ ႂကြလာမွ ပူေဇာ္ပါေတာ့မည္" ဟု ဆို၍သာ ေန၏။ ထိုအေၾကာင္းကို နန္းသူနန္းသားတို႔က ဘုရား႐ွင္အား ေလွ်ာက္ၾကားၾကေသာ္ ခမည္းေတာ္ႀကီးအား သပိတ္ကို ကမ္းေတာ္မူ၍ ႏွစ္ဦးေသာ အဂၢသာ၀ကတို႔ကို ေခၚေတာ္မူလ်က္ ယေသာ္ဓရာမင္းသမီး၏ ေနရာတိုက္ခြင္သို႔ ၀င္ေတာ္မူ၍ "ယေန႔ ယေသာ္ဓရာမင္းသမီးကို အလို႐ွိတိုင္း ႐ွိခိုးေစ၊ မည္သူအားမွ် တခြန္းစကား မတားဆိုၾကလင့္" ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍ ခင္းအပ္ေသာေနရာ ရတနာသလြန္ထက္၌ တက္စံေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ယေသာ္ဓရာမင္းသမီးသည္ ပန္းႀကီးခံုမင္ စြာလာ၍ ေျခဖမ်က္ေတာ္ကို လက္ျဖင့္ပိုက္လ်က္ ဖမိုးေတာ္ထက္ မ်က္ႏွာဦးေခါင္းကိုထား၍ ဖ၀ါးေတာ္ျမတ္ကို နမ္းကာနမ္းကာ ျခင္းရာစကား ဘယ္သည္မ်ားမွ မၾကားႏိုင္စြာ မ်က္ႏွာမ်က္ရည္ မဆည္ႏိုင္ၿပီး ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္စီးလ်က္ သက္ႀကီး႐ိႈက္ငင္ ဘ၀င္ေျပာင္းျပန္ လန္လုမတတ္ ဆံျဖင့္ပြတ္သပ္ ပါးျဖင့္အပ္၍ အထပ္ထပ္႐ွိခိုး ႐ွာေလသတည္း။

စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ ေဟာေတာ္မူျခင္း

ထိုအခါ ခမည္းေတာ္မင္းႀကီးက "အကၽြန္ပ္သမီးသည္ သားႀကီးဘုရားကို အလြန္စံုမက္ ႏွစ္သက္ေလးျမတ္ေပသည္။ သားဘုရား ထြက္သြားေတာ္မူေသာ္လည္း ႐ွိေတာ္မူစဥ္က ျပဳျပင္ခယျမဲျဖစ္ေသာ ၀တ္ကို မခၽြတ္မယြင္းေစရ၊ ညတိုင္းေန႔တိုင္း ျပဳေပသည္။ သားဘုရားသည္ ဖန္ရည္စြန္းေသာ အ၀တ္ကိုသာ ၀တ္ေပသည္။ သားဘုရားသည္ တထပ္သာစားသည္ဟု ၾကားသည္မွ စ၍ အကၽြန္ပ္သမီးလည္း တထပ္သာ စားေပသည္။ သားဘုရားသည္ ျမတ္ေသာအခင္းေနရာကို ပယ္သည္ဟု ၾကားသည္မွစ၍ နိမ့္ေသာ ေညာင္ေစာင္း၌သာ အိပ္ေပသည္။ သားဘုရားသည္ ပန္းနံ႔သာမ်ိဳး အခိုးအထံုတို႔၌ တပ္မက္ျခင္းမ႐ွိဟု ၾကားသည္မွစ၍ ပန္းနံ႔သာတို႔၌ တပ္မက္ျခင္းကို မျပဳေပ။

အေဆြအမ်ိဳး ျဖစ္ေသာ မင္းညီမင္းသား သူတပါးတို႔ ေျမႇာက္စားျမတ္ေလးစြာ ေမြးျမဴပါအံ့ဟု သတင္းစကား ၾကားပါေသာ္လည္း တေယာက္ကိုမွ် ျပန္မၾကည့္ေပ။ ဤသို႔ အကၽြန္ပ္သမီးသည္ ေစာင့္ထိန္းေပသည္" ဟု ေခၽြးမေတာ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ခ်ီးက်ဴးေလွ်ာက္ထားရာတြင္ "ယခုအခါ ဒကာေတာ္မင္းႀကီးသည္ ေစာင့္ေ႐ွာက္ထိန္းအပ္သည္ျဖစ္၍ ေျဖာင့္တည္ၾကည္ သည္ကား အံ့ဖြယ္မ႐ွိေသး။ ေ႐ွးေသာအခါ စႏၵကိႏၷရီျဖစ္ေသာအခါ ေဆြညာမိဘ ေစာင့္သူမ႐ွိဘဲလ်က္ မိမိကိုယ္ကို မိမိေစာင့္သျဖင့္ ကာလ႐ွည္ျမင့္စြာ ၾကင္နာဖူးၿပီ" ဟု စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ကုိ ေဟာေတာ္မူ၏။ ယင္းသို႔ တရားေဟာေတာ္မူၿပီးေသာ္ နိေျဂာဓါ႐ံု ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ျပန္ႂကြေတာ္မူ၏။

ယေသာ္ဓရာေဒ၀ီရဲ႔ ေက်းဇူးတရားကို ဟိုေခတ္လူေတြက သတိမျပဳမိၾကသလို၊ ဒီေန႔ေခတ္မွာလည္း အမ်ိဳးသမီး အိမ္ေထာင္႐ွင္မမ်ားရဲ႔ အခန္းက႑ကို လူေတြက သတိမျပဳမိ ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ ထင္႐ွားေႀကာ္ၾကားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတိုင္းရဲ႔ ေနာက္မွာ ဇနီးမယားေကာင္းတေယာက္ ႐ွိျမဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရမွာပါ။

အေ၀းေခတ္ ကိုထား၊ အနီးေခတ္ကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ သမၼတေရဂန္ရဲ႔ ေနာက္မွာ႐ွိတဲ့ ဇနီးနန္စီေရဂန္ဟာ ေကာင္းဘြိဳင္ ဇာတ္လိုက္မင္းသား မွ်သာျဖစ္တဲ့ ေရာ္နယ္ေရဂန္ကို ထင္႐ွားတဲ့ သမၼတဦးျဖစ္ လာေအာင္ အဓိက ပံ့ပိုးကူညီသူျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အေမရိကန္သမိုင္းဆရာေတြသာမက၊ နန္စီကို မလိုတမာ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ေရဂန္ရဲ႔ ဇနီးေဟာင္းနဲ႔ရတဲ့ သမီးေတြကေတာင္ အသိအမွတ္ျပဳ ၀န္ခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ အီရန္ကိစၥနဲ႔ ေရဂန္ရာထူးျပဳတ္ေတာ့မယ့္ အေျခအေနႀကီး ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာလည္း ေရဂန္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ နန္စီက ေဖးမေပးခဲ့တာပါ။ ေရဂန္ အာ႐ံုေၾကာေတြ အားနည္းတဲ့ေရာဂါနဲ႔ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေျခတုန္လက္တုန္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာလည္း နန္စီက ေဖးမေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးေန႐ွာတာပါ။

ကလင္တန္နဲ႔ ဟီလာရီလည္း အလားတူပါပဲ။ သမၼတတဦးအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွ လူၾကားထဲ ေခါင္းမေဖာ္၀ံ့ေလာက္တဲ့ ႐ွက္စရာကိစၥႀကီး ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ သစၥာေဖာက္ခံရတဲ့ ဟီလာရီခမ်ာမွာ သူ႔ရင္ထဲက ခံစားမႈမ်ားကို ျမိဳသိပ္ၿပီး သူ႔ခင္ပြန္း လူ႐ႈပ္လူေပြႀကီးေနာက္က မားမားႀကီး ရပ္ေပးခဲ့တာပါ။ အဲဒီအခိ်န္ကသာ ဟီလာရီက ရင္ထဲက ခံစားမႈ လႈံ႔ေဆာ္တဲ့ ေနာက္လိုက္ၿပီး ကလင္တန္ကို ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်တဲ့ စကားတခြန္းေျပာလိုက္မိတာနဲ႔ ကလင္တန္ ရာထူးက ဆင္းေပးရၿပီး ဘ၀ေရစုန္ေျမာေတာ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဟီလာရီေကာင္းလို႔သာ ကလင္တန္ လူပံုအလယ္မွာ အိေျႏၵမပ်က္ ရပ္ေနေသးလို႔ ရတာပါ။

ခမည္းေတာ္မင္းႀကီး ယေသာ္ဓရာကို ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုၿပီးတဲ့ အခါက်ေတာ့ ယေသာ္ဓရာ ဟာ ခုဘ၀မွာသာ မဟုတ္ေသး၊ ေ႐ွးေ႐ွးဘ၀မ်ားစြာကလည္း ဒီလိုပဲ႐ွိခဲ့တယ္ဆိုတာျပဖို႔ ဘုရား႐ွင္က စႏၵက္ႏၷရီဇာတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ယေသာ္ဓရာလို မိန္းမသားမ်ား ေ႐ွးအတီေတကလည္း ေျမာက္ျမားစြာ ႐ွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ယခု ေခတ္ေတြမွာလည္း ယေသာ္ဓရာေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ႐ွိေနၾကပါတယ္။ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္႐ွင္ရဲ႔ ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာေန႔မွာ ဗုဒၶရဲ႔ တေန႔တည္း ေမြးဖြားဖက္ေတာ္ ယေသာ္ဓရာေဒ၀ီရဲ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကိုလည္း မေမ့မေလ်ာ့ ခ်ီးက်ဴးပူေဇာ္ ဦးခိုက္ၾကရင္း ေခတ္မိန္းကေလးေတြကို မိန္းမေကာင္း မိန္းမျမတ္ ျဖစ္လာေစဖို႔ ႏိႈးေဆာ္သင့္ၾကပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

လူထုစိန္၀င္း

ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏုလံုးသြင္းနည္း ......... ျမတ္စြာဘုရား သခင္သည္ သတၱ၀ါမ်ားအေပၚလြန္ကဲျမင့္ျမတ္ေသာ ကရုဏာေတာ္ျဖင့္ မေသခင္ စိတ္ခ်ရေသာ တရားထူးကို ေဟာၾကားေတာ္မူ ရံုမက အကယ္၍ အဆင္မေျပလို႕ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမိ်ဳးေၾကာင့္ စိတ္မခ် ရေသးေသာ္ ေသခါနီး ႏုလံုးသြင္းဆင္ျခင္၍ ေသနည္းကို မိန္႕ျမြက္ေဟာ ၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ....... ဘယ္လိုေဟာၾကားေတာ္မူသလဲ ??? ဆိုေတာ့ ...... (က) မက်န္းမာေသာအခါျဖစ္ေစ၊ေသခါနီးရင္ျဖစ္ေစ၊ေရာဂါေ၀ဒနာ (ဒုကၡဒဏ္ခ်က္တစ္ခုခု)ေပၚလာမယ္ ...။ အဲဒီေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာကို (ျဖစ္ပ်က္ရႈေပး) (ခ) ေအာ္ .... ႏွိပ္စက္တဲ့တရားပါလား ? ႏွိပ္စက္တာဧကန္ျဖစ္လို႕ ဘ၀ရဲ႕ ဒုကၡတရား(ဒုကၡၾကီးပါပဲ) ...။ (ဂ) ဒီဒုကၡတရား ဒုကၡသစၥာဟာလဲ မၿမဲပါဘူး ...။(ျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားတာပဲ) (ဃ) အားလံုးျဖစ္ေပၚလာသမွ် တရားေတြဟာ ပ်က္ရတာခ်ည့္ပဲ ...။ (င) ဘာပဲလာလာပ်က္မွာခ်ည့္ဘဲ၊အျဖစ္နဲ႔အပ်က္ကလြဲရင္ ဘာမွမရွိပါ ကလား?(ျဖစ္ပ်က္-ျဖစ္ပ်က္)လို႕ ရႈေနရမယ္ ...။ (စ) ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတဲ့ျဖစ္ပ်က္အစဥ္မွာ (ဥာဏ္ေရာက္ေနရမယ္) ...။ (ဆ) ဒီလိုဥာဏ္ေရာက္ေနေတာ့ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သြားတယ္ ...။ (ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တာ ဒုကၡခ်ဳပ္တာပဲ) "ေ၀ဒနာ နိေရာဓ တဏွာနိေရာေဓာ" (ဇ) ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တဲ့ေနာက္ (တဏွာအလိုလိုေသတယ္) ဒီေတာ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ဒီတြင္ပဲျပတ္၊ ျပတ္ေတာ့ "ဒုကၡနိေရာဓနိဗၺာနံ"လာ ဒါပဲ ...။ (စ်) ဒုကၡေ၀ဒနာလာသမွ် (ျဖစ္ပ်က္သာရႈ)ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥေနာက္ မဂ္ဥာဏ္ လိုက္ရမယ္၊ဒီလို ျဖစ္ပ်က္ နဲ႕ မဂ္နဲ႔ မျပတ္ေအာင္ ဥာဏ္လိုက္သြားရင္ မေသ ခင္ကေလးမွာ ေသာတာပတၱမဂ္ သကဒါဂါမိမဂ္ အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတဲ့ (သံုးမဂ္က်ေအာင္) ရႏိုင္တယ္ ...။ သတိ .......။ အားမကိုးထိုက္ၾကဘူးလား ??? အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ နာမ္ရုပ္တရား ၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း ၊ ရွည္လ်ားကာလ ၊ မတည္ၾကဘဲ ၊ ခဏျဖစ္လ်က္ ၊ ခဏပ်က္၍ ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ ၊ လိုမပါျငား ၊ ဘဘာ၀အား ၊ ဤသံုးပါးေၾကာင့္ ၊ ျဖစ္ပြားသမွ် အနိစၥ သည္ ၊ ဒုကၡ - အနတၱ ခ်ည့္သာတည္း ..........။ ( ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ - ဦးဘိုးစိန္ ) ~~~ ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္း က်န္းမာရႊင္လန္း ျငိမ္းေအးႏိုင္ၾက ပါေစ ~~~ ႏွလုံးသား၏ ဓမၼသံစဥ္

ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏုလံုးသြင္းနည္း .........

ျမတ္စြာဘုရား သခင္သည္ သတၱ၀ါမ်ားအေပၚလြန္ကဲျမင့္ျမတ္ေသာ ကရုဏာေတာ္ျဖင့္ မေသခင္ စိတ္ခ်ရေသာ တရားထူးကို ေဟာၾကားေတာ္မူ ရံုမက အကယ္၍ အဆင္မေျပလို႕ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမိ်ဳးေၾကာင့္ စိတ္မခ် ရေသးေသာ္ ေသခါနီး ႏုလံုးသြင္းဆင္ျခင္၍ ေသနည္းကို မိန္႕ျမြက္ေဟာ ၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ .......

ဘယ္လိုေဟာၾကားေတာ္မူသလဲ ???

ဆိုေတာ့ ......

(က) မက်န္းမာေသာအခါျဖစ္ေစ၊ေသခါနီးရင္ျဖစ္ေစ၊ေရာဂါေ၀ဒနာ (ဒုကၡဒဏ္ခ်က္တစ္ခုခု)ေပၚလာမယ္ ...။
အဲဒီေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာကို (ျဖစ္ပ်က္ရႈေပး)

(ခ) ေအာ္ .... ႏွိပ္စက္တဲ့တရားပါလား ? ႏွိပ္စက္တာဧကန္ျဖစ္လို႕ ဘ၀ရဲ႕ ဒုကၡတရား(ဒုကၡၾကီးပါပဲ) ...။

(ဂ) ဒီဒုကၡတရား ဒုကၡသစၥာဟာလဲ မၿမဲပါဘူး ...။(ျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားတာပဲ)

(ဃ) အားလံုးျဖစ္ေပၚလာသမွ် တရားေတြဟာ ပ်က္ရတာခ်ည့္ပဲ ...။

(င) ဘာပဲလာလာပ်က္မွာခ်ည့္ဘဲ၊အျဖစ္နဲ႔အပ်က္ကလြဲရင္ ဘာမွမရွိပါ ကလား?(ျဖစ္ပ်က္-ျဖစ္ပ်က္)လို႕ ရႈေနရမယ္ ...။

(စ) ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတဲ့ျဖစ္ပ်က္အစဥ္မွာ (ဥာဏ္ေရာက္ေနရမယ္) ...။

(ဆ) ဒီလိုဥာဏ္ေရာက္ေနေတာ့ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သြားတယ္ ...။
(ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တာ ဒုကၡခ်ဳပ္တာပဲ) "ေ၀ဒနာ နိေရာဓ တဏွာနိေရာေဓာ"

(ဇ) ေ၀ဒနာခ်ဳပ္တဲ့ေနာက္ (တဏွာအလိုလိုေသတယ္) ဒီေတာ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ဒီတြင္ပဲျပတ္၊ ျပတ္ေတာ့ "ဒုကၡနိေရာဓနိဗၺာနံ"လာ ဒါပဲ ...။

(စ်) ဒုကၡေ၀ဒနာလာသမွ် (ျဖစ္ပ်က္သာရႈ)ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥေနာက္ မဂ္ဥာဏ္ လိုက္ရမယ္၊ဒီလို ျဖစ္ပ်က္ နဲ႕ မဂ္နဲ႔ မျပတ္ေအာင္ ဥာဏ္လိုက္သြားရင္ မေသ ခင္ကေလးမွာ ေသာတာပတၱမဂ္ သကဒါဂါမိမဂ္ အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတဲ့ (သံုးမဂ္က်ေအာင္) ရႏိုင္တယ္ ...။

သတိ .......။ အားမကိုးထိုက္ၾကဘူးလား ???

အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ

နာမ္ရုပ္တရား ၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း ၊ ရွည္လ်ားကာလ ၊ မတည္ၾကဘဲ ၊ ခဏျဖစ္လ်က္ ၊ ခဏပ်က္၍ ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ ၊ လိုမပါျငား ၊ ဘဘာ၀အား ၊ ဤသံုးပါးေၾကာင့္ ၊ ျဖစ္ပြားသမွ် အနိစၥ သည္ ၊ ဒုကၡ - အနတၱ ခ်ည့္သာတည္း ..........။

( ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ - ဦးဘိုးစိန္ )

~~~ ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္း က်န္းမာရႊင္လန္း ျငိမ္းေအးႏိုင္ၾက ပါေစ ~~~

ႏွလုံးသား၏ ဓမၼသံစဥ္

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ကုသိုလ္ တရား။☔☔☔☔☔☔☔☔☔☔ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ { ေႀသာ္..ကုသိုလ္ဆိုေပမယ့္ ေႀကာက္စရာကုသိုလ္ ေတြ ရွိေသးသကိုး } ကုသိုလ္ဆို အေကာင္းခ်ည္းပဲဆိုရင္ `` မဂ္´´ဟာ ေဟာစရာမလိုေတာ့ဘူး၊ ကုသိုလ္ဆိုေပမယ့္ ဇာတိ ဇရာ မရဏ ေက်းဇူးျပဳတ့ဲကုသိုလ္က်ေတာ့ ဒါ...ကု သိုလ္ေကာင္း ကုသိုလ္စစ္လို႔ မဆိုနဲ႔ ၊ ဇာတိ ဇရာ မရဏကို ဒုကၡသစၥာလို႔ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နဲ႔ ဓမၼစႀကာမွာ ပါေနတယ္၊ သစၥာသိတ့ဲပုဂၢိဳလ္က ဘယ္နည္းႏွင့္မွ မႀကိဳက္ဘူး ၊ သစၥာမသိေသးတ့ဲ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ကုသိုလ္ဆို အကုန္ႀကိဳက္ျဖစ္ေနတယ္၊ဒါ..ကုသိုလ္ ပယ္တာလားဆိုေတာ့ ပယ္တာမဟုတ္ပါဘူး ၊ အေကာင္း - အဆိုးေရြးတာ။ ကုသိုလ္တိုင္း ေကာင္းတယ္လို႔ အကုန္ယူလို႔ မရဘူး။ ဘုရားႀကိဳက္ကုသိုလ္က( အကဏွ သုကၠ) ျဖစ္တ့ဲ ကုသိုလ္သာႀကိဳက္တယ္၊ ျဖဴစင္တ့ဲကုသိုလ္ ဆိုျငားေသာ္လည္း ကာမာဝစရကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ ေနေတာ့ ကာမဘုံေတြ ေရွာက္အက်ိဳးေပးေနေတာ့ ႀကိဳက္ပါ့မလား၊ လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္ အ က်ိဳးေပးေနျပန္ေတာ့ ဇာတိ ဇရာ မရဏ ေသာက ပရိေဒဝ ဒုကၡ ေဒါမနႆလြတ္ပါ့မလား၊ နတ္ဘဝ ျဗဟၼာဘဝဆိုျငားေသာ္လည္း ေျပာသံႀကားေကါင္း နဲ႔ ႀကိဳက္ေနႀကတာပါ ၊ သူ႕အထဲမွာ အတြင္းသား ခြာလိုက္ေတာ့ ဇာတိ ဇရာ ဗ်ာဓိ မရဏ ဒုကၡသစၥာ ေတြပါေနတယ္။ လိုခ်င္တာက ခ်မ္းသာ ၊ ရတာက ဆင္းရဲဆယ့္ တစ္ပါး...ဘာေႀကာင့္...ဒီဆင္းရဲေတြရဖို႔ ဒီကုသိုလ္ ေတြ လုပ္ျဖစ္ပါလိမ့္မတုန္းေမးရင္ သစၥာမသိလို႔ လုပ္တာ ၊သစၥာမသိလို႔ မွားလိုက္တာ ၊ သစၥာသိတ့ဲ ပုဂၢိဳလ္က်ေတာ့ ဒီ ဒုကၡဝဋ္မွ ကြ်တ္ရပါလို၏ ၊ လာ လတၱံ႔ေသာဒုကၡဝဋ္ႀကီးကို ေႀကာက္လြန္းလို႔ ၊ ရြံ႕လို႔ မုန္းလို႔ဆိုျပီး သစၥာဥာဏ္နဲ႔ လုပ္တ့ဲအခါက်ေတာ့ ဝိဝဋၬဝဋ္မွကြ်တ္တ့ဲ ကုသိုလ္ျဖစ္သြားတယ္(နိဗၺာန ပစၥေယာ ေဟာတု)ဆိုျပီး လုပ္ေကာင္းတာပါပဲ ဆို ျငားေသာ္လည္း ေျပာသံႀကားသာ ေကာင္းတာ ၊ ကိုယ့္အျမင္က ေနာက္ခႏၶာႀကိဳက္ေနလို႔ရွိရင္ လြဲ တာပဲ ၊ ကိုယ့္အျမင္က ေနာက္ခႏၶာမႀကိဳက္ပါမွ တရားမွန္ တရားစစ္၊ကုသိုလ္စစ္ ကုသိုလ္မွန္ မွတ္ ပါ၊ကိုယ့္ခႏၶာ ဒုကၡသစၥာကို ကိုယ္တိုင္သိျပီး လုပ္ပါ ဗုဒၶဘာသာဆိုျပီး သစၥာမသိတာ အနာဆုံးပါပဲ။ __/|\__ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ကုသိုလ္
တရား။☔☔☔☔☔☔☔☔☔☔
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

{ ေႀသာ္..ကုသိုလ္ဆိုေပမယ့္ ေႀကာက္စရာကုသိုလ္
   ေတြ ရွိေသးသကိုး }

    ကုသိုလ္ဆို အေကာင္းခ်ည္းပဲဆိုရင္ `` မဂ္´´ဟာ
ေဟာစရာမလိုေတာ့ဘူး၊ ကုသိုလ္ဆိုေပမယ့္ ဇာတိ
ဇရာ မရဏ ေက်းဇူးျပဳတ့ဲကုသိုလ္က်ေတာ့  ဒါ...ကု
သိုလ္ေကာင္း ကုသိုလ္စစ္လို႔ မဆိုနဲ႔ ၊  ဇာတိ ဇရာ
မရဏကို ဒုကၡသစၥာလို႔ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နဲ႔ ဓမၼစႀကာမွာ
ပါေနတယ္၊  သစၥာသိတ့ဲပုဂၢိဳလ္က ဘယ္နည္းႏွင့္မွ
မႀကိဳက္ဘူး ၊  သစၥာမသိေသးတ့ဲ  ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့
ကုသိုလ္ဆို အကုန္ႀကိဳက္ျဖစ္ေနတယ္၊ဒါ..ကုသိုလ္
ပယ္တာလားဆိုေတာ့   ပယ္တာမဟုတ္ပါဘူး ၊
အေကာင္း - အဆိုးေရြးတာ။

    ကုသိုလ္တိုင္း  ေကာင္းတယ္လို႔  အကုန္ယူလို႔
မရဘူး။ ဘုရားႀကိဳက္ကုသိုလ္က( အကဏွ သုကၠ)
ျဖစ္တ့ဲ ကုသိုလ္သာႀကိဳက္တယ္၊ ျဖဴစင္တ့ဲကုသိုလ္
ဆိုျငားေသာ္လည္း  ကာမာဝစရကုသိုလ္ေတြ  ျဖစ္
ေနေတာ့ ကာမဘုံေတြ ေရွာက္အက်ိဳးေပးေနေတာ့
ႀကိဳက္ပါ့မလား၊  လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္  အ
က်ိဳးေပးေနျပန္ေတာ့  ဇာတိ ဇရာ မရဏ ေသာက
ပရိေဒဝ ဒုကၡ ေဒါမနႆလြတ္ပါ့မလား၊  နတ္ဘဝ
ျဗဟၼာဘဝဆိုျငားေသာ္လည္း ေျပာသံႀကားေကါင္း
နဲ႔ ႀကိဳက္ေနႀကတာပါ ၊ သူ႕အထဲမွာ  အတြင္းသား
ခြာလိုက္ေတာ့  ဇာတိ ဇရာ ဗ်ာဓိ မရဏ ဒုကၡသစၥာ
ေတြပါေနတယ္။

    လိုခ်င္တာက  ခ်မ္းသာ ၊ ရတာက  ဆင္းရဲဆယ့္
တစ္ပါး...ဘာေႀကာင့္...ဒီဆင္းရဲေတြရဖို႔  ဒီကုသိုလ္
ေတြ လုပ္ျဖစ္ပါလိမ့္မတုန္းေမးရင္   သစၥာမသိလို႔
လုပ္တာ ၊သစၥာမသိလို႔ မွားလိုက္တာ ၊ သစၥာသိတ့ဲ
ပုဂၢိဳလ္က်ေတာ့  ဒီ ဒုကၡဝဋ္မွ ကြ်တ္ရပါလို၏ ၊ လာ
လတၱံ႔ေသာဒုကၡဝဋ္ႀကီးကို ေႀကာက္လြန္းလို႔ ၊ ရြံ႕လို႔
မုန္းလို႔ဆိုျပီး  သစၥာဥာဏ္နဲ႔  လုပ္တ့ဲအခါက်ေတာ့
ဝိဝဋၬဝဋ္မွကြ်တ္တ့ဲ  ကုသိုလ္ျဖစ္သြားတယ္(နိဗၺာန
ပစၥေယာ ေဟာတု)ဆိုျပီး လုပ္ေကာင္းတာပါပဲ ဆို
ျငားေသာ္လည္း  ေျပာသံႀကားသာ  ေကာင္းတာ ၊
ကိုယ့္အျမင္က ေနာက္ခႏၶာႀကိဳက္ေနလို႔ရွိရင္  လြဲ
တာပဲ ၊ ကိုယ့္အျမင္က  ေနာက္ခႏၶာမႀကိဳက္ပါမွ
တရားမွန္ တရားစစ္၊ကုသိုလ္စစ္ ကုသိုလ္မွန္ မွတ္
ပါ၊ကိုယ့္ခႏၶာ ဒုကၡသစၥာကို ကိုယ္တိုင္သိျပီး လုပ္ပါ
ဗုဒၶဘာသာဆိုျပီး သစၥာမသိတာ အနာဆုံးပါပဲ။

                              __/|\__

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~