အဲဒီေပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားရွင္လက္ထက္မွာ ရဟန္းငယ္တပါးက ဘုရားရွင္ရဲ႕ေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္မွာ ညဖက္ဆီမီးပူေဇာ္ဖို႔အတြက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲမွာ ဆီအလႉခံတယ္။ အဲဒါကို ေပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားရဲ႕ ညီမေတာ္လည္းျဖစ္၊ ဘုရင့္သမီးေတာ္လည္းျဖစ္တဲ့ မင္းသမီးက ျမင္သြားေတာ့ ရဟန္းငယ္ကို လွမ္းပင့္ၿပီး လိုအပ္တဲ့ မုန္ညွင္းဆီေတြကို သပိတ္အျပည့္လႉလိုက္တယ္။ လႉလည္းၿပီးေရာ မင္းသမီးက ဘုရားျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ဆုပန္တယ္။
သပိတ္အျပည့္အလႉခံရထားေတာ့ ညဖက္ဆီမီးပူေဇာ္တဲ့အခါ ေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္ႀကီးက ဆီမီးေတြနဲ႔ၿမိဳင္ေနေရာ။ ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က ဆီမီးထြန္းတဲ့ ရဟန္းငယ္ကိုေခၚေမးတယ္။ ရဟန္းငယ္ကလည္း အရွင္ဘုရားရဲ႕ညီမေတာ္က လႉလိုက္တာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘုရားျဖစ္ခ်င္တယ္လို႔ ဆုေတာင္းေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္တယ္။ အဲဒီအခါ ဘုရားရွင္က မိန္းကေလးဘဝနဲ႔ ဘုရားဆုပန္လို႔မရဘူး၊ ေယာက်္ားဘဝရမွ ဘုရားဆုပန္လို႔ရမယ္၊ ဒီေတာ့ ေယာက်္ားဘဝရဖို႔ အရင္ဆုပန္ခိုင္းပါလို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ ရဟန္းငယ္က သူလည္းဘုရားျဖစ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုၿပီး ဘုရားဆုပန္တယ္။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ကို အားက်တာကတစ္ေၾကာင္း၊ သူက ဆီမီးပူေဇာ္တဲ့ရဟန္းျဖစ္လို႔ (ဒီပင္ ဆိုတာ ဆီမီး၊ ကေရာတိ ဆိုတာ ပူေဇာ္ျခင္း) တိုက္ဆိုင္တာကတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီပကၤရာဆိုတဲ့ ဘြဲ႕ေတာ္နဲ႔ပဲ ဘုရားျဖစ္ခ်င္ေၾကာင္း ဆုပန္တယ္။ ဒီေတာ့ ပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားရွင္က အဘိဉာဥ္တန္ခိုးနဲ႔ ၾကည့္ေတာ္မူၿပီး ရဟန္းငယ္ကို ေနာင္ ၁၆ သေခၤ်ၾကာတဲ့အခါ ဒီပကၤရာဘြဲ႕ေတာ္နဲ႔ပဲ ဘုရားျဖစ္မယ္လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးတယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔ ရဟန္းငယ္က ထံုးစံအတိုင္း ဆီအလႉခံထြက္ရင္း မင္းသမီးဆီေရာက္တဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားမွာလိုက္တဲ့အတိုင္း မိန္းမဘဝနဲ႔ ဘုရားဆုပန္လို႔မရေၾကာင္း၊ ေယာက်္ားဘဝရေအာင္ အရင္ဆုပန္ခိုင္းေၾကာင္း ျပန္မိန္႔တယ္။ မင္းသမီးကလည္း မုန္ညွင္းဆီေတြ သပိတ္အျပည့္လႉတယ္၊ ေနာက္ေန႔ေတြမွာလည္း ေန႔စဥ္သပိတ္အျပည့္လႉဖို႔ ကတိခံၿပီး ဒီလိုလႉရတဲ့အက်ိဳးအားေၾကာင့္ ေနာက္ဘဝမွာ ေယာက်္ားဘဝရပါလို၏ ဆိုၿပီး ဆုေတာင္းတယ္။ ဆုလည္းေတာင္းတယ္ ေယာက်္ားဘဝရေစမယ့္ အက်င့္အၾကံေတြကိုလည္း တကယ္က်င့္ၾကံအားထုတ္ေတာ့ ေနာက္ဘဝမွာ ေယာက်ာ္းျဖစ္သြားတယ္။
အဲဒီေယာက်္ားဘဝကေနစၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဘုရားျဖစ္ခ်င္စိတ္အထံုေၾကာင့္ ပါးစပ္ကထုတ္မေျပာေပမယ့္ စိတ္ထဲကေန ဘုရားဆုပန္တာ ၇ သေခၤ်ၾကာတယ္။ အဲဒီ ၇ သေခၤ်အတြင္းမွာ ဘုရားေပါင္း ၁၂၅၀၀၀ ဆူ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့တယ္။
ေနာက္ပိုင္းဘဝေတြက်ေတာ့ ဘုရားျဖစ္ခ်င္တဲ့ အထံုအစြဲႀကီးလြန္းလာတာရယ္ေၾကာင့္ စိတ္ထဲကတင္မကေတာ့ပဲ ႏႈတ္ကပါ ဘုရားဆုပန္တယ္။ အဲဒီလို ႏႈတ္ကေန ဘုရားဆုပန္တာ ၉ သေခၤ်ရွိတယ္။ အဲဒီ ၉ သေခၤ်ကာလအတြင္း ဘုရားေပါင္း ၃၈၇၀၀၀ ဆူ ပြင့္ခဲ့တယ္။
မိန္းမဘဝအၿပီး ေယာက်ာ္းဘဝကို စရတဲ့ အခ်ိန္ကေန စိတ္နဲ႔ဘုရားဆုပန္တဲ့ ၇ သေခၤ်ရယ္ ႏႈတ္နဲ႔ဘုရားဆုပန္တဲ့ ၉ သေခၤ်ရယ္ ေပါင္း ၁၆ သေခၤ်အတြင္းမွာ ဘုရားေပါင္း ၅၁၂၀၀၀ ပြင့္ေတာ္မူတယ္။
၁၆ သေခၤ်ၾကာတဲ့အခါဆိုေတာ့ ေပါရာဏဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားဆီက ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရထားတဲ့ရဟန္းငယ္ေလးက ဒီပကၤရာဆိုတဲ့ဘြဲ႕ေတာ္နဲ႔ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူတယ္။
ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားၾကြလာတဲ့လမ္းမွာ တံတားခင္းတာ အခ်ိန္မမီတဲ့အတြက္ သုေမဓာရေသ့က ကိုယ္ကိုတံတားခင္းၿပီးလႉတယ္။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္က ၾကည့္ေတာ္မူတဲ့အခါ သုေမဓာရေသ့က ေပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားလက္ထက္ သူရဟန္းငယ္ဘဝနဲ႔ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရတဲ့ဘဝတုန္းက သူ႕ကို မုန္ညွင္းဆီလႉတဲ့ မင္းသမီးျဖစ္ေနတာကိုျမင္တယ္။ အဲဒီမွာ ဘုရားရွင္က မင္းသမီးေလးဘဝျဖစ္စဥ္ကို ျပန္ေျပာင္းေဟာျပတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာင္ ၄ သေခၤ်နဲ႔ ကမာၻတစ္သိန္း ၾကာတဲ့အခါ ဘုရားျဖစ္မယ္လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးတယ္။ မုန္ညွင္းဆီလႉခဲ့တဲ့အက်ိဳးေၾကာင့္ လူျဖစ္တဲ့ ေနာက္ဆံုးဘဝနာမည္က သိဒၶတၳမင္းသားျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေဟာေတာ္မူတယ္။ (သိဒၶတၳ ဆိုတာ မုန္ညွင္း၊ ေတလ ဆိုတာ ဆီ၊ သိဒၶတၳေတလ ဆိုတာ မုန္ညွင္းဆီ)
သုေမဓာရေသ့ဘဝနဲ႔ ဒီပကၤရာဘုရားဆီက ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရတဲ့အခ်ိန္ကေန ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပြင့္ေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္အထိ ၾကားကာလ ၄ သေခၤ်နဲ႔ ကမာၻတစ္သိန္းအတြင္းမွာ ပြင့္ခဲ့တဲ့ ဘုရားေပါင္းက ၂၈ ဆူရွိတယ္။
အဲဒီေတာ့ စိတ္နဲ႔ဆုပန္တဲ့ကာလရယ္၊ ႏႈတ္နဲ႔ဆုပန္တဲ့ကာလရယ္၊ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရတဲ့အခ်ိန္ကေန ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ အခ်ိန္အထိရယ္ အတြင္းမွာ ဘုရားေပါင္း ၅၁၂၀၂၈ ဆူ ပြင့္ေတာ္မူတယ္။
သမၺဳေဒၶ အ႒၀ီသဥၥ၊ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊ ပဥၥသတ သဟႆာနိ၊ နမာမိ သိရသာ မဟံ။ အပၸကာ ၀ါဠဳကာ ဂဂၤါ၊ အနႏၲာ နိဗၺဴတာ ဇိနာ၊ ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ၊ အာဒေရန နမာမဟံ။ နမကၠာရာ ႏုဘာေ၀န၊ ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေ၀၊ အေနက အႏၲရာယာပိ၊ ၀ိနာႆႏၲဳ အေသသေတာ။
အ႒ ဆိုတာ ၈
ဝီသဥၥ ဆိုတာ ၂၀
အ႒ဝီသဥၥ ဆိုေတာ့ ၂၈
ဒြါဒႆ ဆိုတာ ၁၂
သဟႆ ဆိုတာ ၁၀၀၀
ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ဆိုေတာ့ ၁၂x၁၀၀၀ = ၁၂၀၀၀
ပဥၥ ဆိုတာ ၅
တသ ဆိုတာ ၁၀၀
ပဥၥတသ ဆိုေတာ့ ၅x၁၀၀ = ၅၀၀
သဟႆ ဆိုတာ ၁၀၀၀
ပဥၥတသ သဟႆနိ ဆိုေတာ့ ၅၀၀x၁၀၀၀ = ၅၀၀၀၀၀
သမၺဳေဒၶ အ႒ဝီသဥၥ၊ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊ ပဥၥႆတ သဟႆာနိ၊ ဆိုတာ ၅၁၂၀၂၈ ဆူေသာ သမၼာသဗုဒၶဘုရားရွင္တို႔ကို
နမာမိ - ရွိခိုးျခင္း
သိရသာ - ဦးေခါင္းျဖင့္
အဟံ - ကၽြန္ုပ္သည္
နမာမိ သိရသာ မဟံ - ကၽြန္ုပ္သည္ ဦးေခါင္းျဖင့္ ရွိခိုးပါ၏
ဦးေခါင္းျဖင့္ရွိခိုးတယ္ဆိုတာ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေခါင္းေပၚတင္ထားတာကိုေခၚတယ္။ နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြက အဲဒီလိုပဲ ရွိခိုးၾကတယ္။ သာမန္ရွိခိုးတာက ကိုယ္ေရွ႕မွာ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ဦးညြတ္ထားတာမ်ိဳး။
အပၸကာ - နည္းေသး၏
ဝါဠဳကာ - သဲ
ဂဂၤါ - ဂဂၤါျမစ္
အပၸကာ ဝါဠဳကာ ဂဂၤါ - ဂဂၤါျမစ္အတြင္းရွိ သဲတို႔သည္ပင္ နည္းေသး၏
အနႏၲာ - မေရမတြက္နိုင္ေအာင္မ်ားေသာ
နိဗၺဴတာ - နိဗၺာန္ဝင္ျခင္း
ဇိနာ - မာန္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေသာ ဘုရားရွင္
အနႏၲာ နိဗၺဴတာ ဇိနာ - မာန္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္၍ နိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားလွၿပီ
ေတသံ - ထိုဘုရားရွင္တို႔၏
ဓမၼဥၥ - တရားဓမၼတို႔ကို
သံဃဥၥ - သံဃာေတာ္တို႔ကို
အာဒေရန - ႐ိုေသစြာ
နမာမိ - ရွိခိုးပါ၏
အဟံ - ကၽြနု္ပ္သည္
အာဒေရန နမာမဟံ - ကၽြနု္ပ္သည္ ႐ိုေသစြာ ရွိခိုးပါ၏
နမကၠာရာ - ဤသို႔ရွိခိုးရေသာ
နုဘာေဝန - အက်ိဳးအားေၾကာင့္
ဟိတြာ - ပယ္ေပ်ာက္ျခင္း
သေဗၺ - ခပ္သိမ္းေသာ
ဥပဒၵေဝ - ေဘးရန္တို႔သည္
ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေဝ - ခပ္သိမ္းေသာေဘးရန္တို႔ ပယ္ေပ်ာက္ပါေစ
အေနကာ အႏၲရာယာပိ - တစ္ခုမကေသာ အႏၲရာယ္တို႔သည္
ဝိနႆႏၲဳ - ေပ်ာက္ကြယ္ပါေစ
အေသသေတာ - အၾကြင္းမရွိ
အေနကာ အႏၲရာယာပိ ဝိနႆႏၲဳ အေသသေတာ - တစ္ခုမကေသာအႏၲရာယ္တို႔သည္ အၾကြင္းမရွိ ေပ်ာက္ကြယ္ပါေစ
သမၺဳေဒၶ အ႒၀ီသဥၥ၊ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊ ပဥၥသတ သဟႆာနိ၊ နမာမိ သိရသာ မဟံ။
၅၁၂၀၂၈ ဆူေသာ သမၼာသဗုဒၶဘုရားရွင္တို႔ကို ကၽြန္ုပ္သည္ ဦးေခါင္းျဖင့္ ရွိခိုးပါ၏။
အပၸကာ ၀ါဠဳကာ ဂဂၤါ၊ အနႏၲာ နိဗၺဴတာ ဇိနာ၊ ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ၊ အာဒေရန နမာမဟံ။
ဂဂၤါျမစ္အတြင္းရွိသဲတို႔သည္ပင္ နည္းေသး၏၊ မာန္ငါးပါးကိုေအာင္ျမင္ၿပီး နိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္မ်ားလွၿပီ။ ထိုဘုရားရွင္တို႔ႏွင့္ ထိုဘုရားတို႔၏ တရားဓမၼတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သံဃာေတာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ကၽြန္ုပ္သည္ ႐ိုေသစြာရွိခိုးပါ၏။
နမကၠာရာ ႏုဘာေ၀န၊ ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေ၀၊ အေနက အႏၲရာယာပိ၊ ၀ိနာႆႏၲဳ အေသသေတာ။
ဤသို႔ရွိခိုးရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ ခပ္သိမ္းေသာေဘးရန္တို႔ ပယ္ေပ်ာက္ပါေစ၊ တစ္ခုမကေသာအႏၲရာယ္တို႔သည္လည္း အၾကြင္းမရွိေပ်ာက္ကြယ္ပါေစ။
(ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တရားေတာ္ႏွင့္ သာသနာေရးဦးစီးဌာနထုတ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေကာင္းတစ္ေယာက္စာအုပ္တို႔မွ ထုတ္ႏႈတ္၍ ျပန္ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္)#ရဲေခါင္
No comments:
Post a Comment